Tuesday, 16 January 2018

பொதுக் கால 3- ஆம் ஞாயிறு

பொதுக் காலம் 3- ஆம் ஞாயிறு


இன்றைய நற்செய்தி

யோனா 3:1-5, 10 கொரி 7: 29-31: மாற் 1:14-20


அருள்பணி Y.இருதயராஜ் - மறையுரை மொட்டுக்கள்

தகப்பன் ஒருவர் 10-வது படிக்கும் தன் மகனிடம், "உன்னை இந்த ஜென்மத்தில் திருத்த முடியாது என்றார். அதற்கு அவன், நான் என்ன பரிட்சைப் பேப்பரா திருத்துவதற்கு உங்க வேலையைப் பாத்துக்கிட்டு போப்பா" என்றான். விடைத்தாள் களைத்தான் திருத்த முடியும், மனிதர்களைத் திருத்த முடியாது என்ற முடிவுக்கு வந்துவிட்டான் அந்த இளைஞன். மனிதர்கள் திருந்த வேண்டும், மனிதர்கள் மனமாற்றம் அடைய வேண்டும். இன்றைய அருள்வாக்கிள் மையக்கருத்து மனமாற்றமாகும்.

இறைவாக்கினர் யோனாவின் எச்சரிக்கைக்குச் செவிமடுத்து, நினிவே நகர மக்கள் சாக்கு உடுத்தி, சாம்பலில் அமர்ந்து உண்ணாமலும் குடியாமலும் நோன்பு இருந்தனர். அவர்கள் மனமாறியதைக் கண்ட கடவுள் அவர்களை அழிக்காமல் பாதுகாத்தார். பிற இனத்தைச் சார்ந்த நினிவே மக்களும் கடவுளுக்கு அஞ்சி மனமாறினர். மனிதர் மனமாற முடியும், மனமாறவும் வேண்டும்

"காலம் நிறைவேறிவிட்டது. இறையாட்சி நெருங்கி விட்டது. மனம் மாறி நற்செய்தியை நம்புங்கள்" (மாற் 1:15) தமது நற்செய்திப் பணியின் தொடக்கத்தில், கிறிஸ்து மக்களை மனமாற்றத்திற்கு அழைத்தார்.

மீன்பிடித்துக் கொண்டிருந்தவர்களை, "என் பின்னே வாருங்கள்" (மாற் 1:17) என்று அழைத்தார். அவர்களும் உடனே தங்கள் படகுகளையும் வலைகளையும் விட்டுவிட்டு இயேசுவைப் பின் தொடர்ந்தனர், அவர்கள் நம்பியிருந்த கடலை விட்டுவிட்டு முன்பின் தெரியாத கிறிஸ்துவைப் பின்பற்ற முன் வந்தது மனமாற்றமல்லவா? மனிதர் மனமாறவேண்டும், மனமாறவும் முடியும்,

விவிலியம் சுட்டிக்காட்டும் மனமாற்றம் ஆழமான அடிப்படையான மனமாற்றம் அது உள்மனமாற்றம், இதயமாற்றம், "நீங்கள் உங்கள் உடைகளைக் கிழித்துக் கொள்ளவேண்டாம் இதயத்தைக் கிழித்துக் கொண்டு உங்கள் கடவுளாகிய ஆண்டவரிடம் திரும்பி வாருங்கள்" (யோவே 2:13). கடவுள் ஒருவரையே நமது வாழ்வின் மையமாகவும் ஒப்பற்ற செல்வமாகவும் கருதி வாழ்வதே உண்மையான மனமாற்றம் கடலையும் மீனையும் நம்பி வாழ்ந்த மீனவர்கள் இயேசுவைப் பின்பற்றத் துணிவுடன் முன்வந்தனர். இனி அவர்கள் வாழ்வின் மையம்கடல் அல்ல. கடவுளே!

இன்றைய மனிதரின் மையம் பணமே, இன்றைய உலகின் பாவத்தை "அங்காடியின் சிலைவழிபாடு" என்கிறார் திருத்தந்தை இரண்டாம் ஜான்பால், உலகச் சந்தையும் உலக வங்கியும் தான் இன்று நாடுகளை ஆட்டிப் படைத்துக் கொண்டிருக்கின்றன. ஒருவர் எப்படி இருக்கிறார் என்பதைவிட அவர் எவ்வளவு பணம் வைத்திருக்கிறார் என்பதே முக்கியம். சமூக ஊடகங்களும் தேவையற்ற தேவைகளை உருவாக்கி, நுகர்வுக் கலாசாரத்திற்கு மனிதரை அடிமையாக்கிவிட்டது.
பணம் வாழ்வுக்குத் தேவைதான் "இனிமையான இல்லறத்திற்குத் தேவையானது பணமா? பாசமா?" என்ற தலைப்பில் நடந்த பட்டிமன்றத்தில், பணம்தான் தேவை என்று பேசியவர், "பொருட்பால் இல்லையென்றால், காமத்துப்பாலும் வாங்கமுடியாது. ஏன், ஆவின்பால் கூட வாங்கமுடியாது" என்று அடித்துப் பேசினார். கணவனிடம் பணம் இருந்தால்தான் அவன் 'அத்தான்", இல்லையென்றால் அவர் செத்தான்!

இவ்வுலகச் செல்வங்களை நாம் எப்படிப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில் அறிவுறுத்துகின்றார் புனித பவுல், "உலகச் செல்வத்தைப் பயன்படுத்துவோர் அவற்றில் முழுமையாக ஈடுபடாதவர்போல் இருக்கட்டும். இவ்வுலகு இப்போது இருப்பதுபோல் நெடுநாள் இராது" (1கொரி 7:31)

இவ்வுலக இன்பங்களைத் துய்க்கும்போது அதிலே மயங்கி விடலாகாது ஒரு பாம்பின் வாயில் ஒரு தவளை. அத்தவளையின் வாயில் ஒரு வண்டு; அந்த வண்டு சிறிது நேரத்திற்கு முன்பு பூவிலிருந்து தேனை எடுத்துத் தன்வாயில் வைத்துக் கொண்டிருக்கிறது. தான் தவளை வாயிலும், தவளை பாம்பின் வாயிலும் இருப்பதை உணராமல், தனக்கு வரவிருக்கும் பேராபத்தைப் பற்றிச் சற்றும் எண்ணாமல், அந்த வண்டு தன் வாயில் இருக்கும் தேனைச் சுவைத்து மயங்கி இருக்கிறது. அவ்வாறு நாமும் இருப்பது அறிவுடமையாகுமா?

இஸ்ரயேல் மக்களை எகிப்திலிருந்து விடுவிக்கக் கடவுளுக்கு ஒரு இரவு மட்டும் தேவைப்பட்டது. ஆனால் எகிப்தை அவர்களது இதயத்திலிருந்து விடுவிக்கக் கடவுளுக்கு 40 ஆண்டுகள் தேவைப்பட்டன. ஆம், எகிப்து நாட்டின் வெள்ளரிக்காய், வெங்காயம், வெள்ளைப்பூண்டு. இறைச்சி அம்மக்களின் இதயத்தை விட்டு அகலவே இல்லை. ஏனெனில், "வயிறே அவர்கள் தெய்வம்" (பிலி 319) எனவே இவ்வுலகச் செல்வங்களை ஞானத்துடன் பயன்படுத்தி விண்ணக நலன்களைப் பெறவேண்டும். "நீங்கள் கடவுளுக்கும் செல்வத்துக்கும் பணிவிடை செய்ய முடியாது" (மத் 6:24). ஆண்டவரின் இந்த அருள்வாக்கு நமது மனமாற்றத்திற்கு ஓர் அறை  கூவல்

ஒவ்வேர் ஆண்டும் நமது நாட்டின் குடியரசு விழா கொண்டாடும் பொழுது நாம் கிறிஸ்தவர்கள் என்பதற்காகவே மற்றவர்களை  விட நாட்டுப்பற்று அதிகம் உள்ளவர்களாக இருக்க வேண்டும். "இறைப்பற்றும் கண்ணியமும் நிறைந்தவர்களாய், தொல்லையின்றி அமைதியோடு வாழ அரசர்களுக்காகவும், உயர் நிலையிலுள்ள எல்லா மனிதர்களுக்காகவும் மன்றாடுங்கள்" (திமோ 2:2)
இரண்டு ஆண் குழந்தைகளுக்கு இலஞ்சராஜ் - ஊழல் ராஜ் என்றும், இரண்டு பெண் குழந்தைகளுக்கு சுரண்டல் ராணி - சுருட்டல்ரானி என்றும் ஒரு பெரியவர் பெயர் சூட்டினார். இலஞ்சமும் ஊழலும், சுரண்டலும் சுருட்டலும் பார்க்குமிடமெல்லாம் நீக்கமற நிறைந்து நமது நாட்டையே உலுக்கி, நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு முட்டுக் கட்டைகளாக உள்ளன.

நாட்டுத் தலைவர்களும் அரசியல்வாதிகளும் மனமாற்றம் அடையவேண்டும். அடுத்தத் தேர்தலைப் பற்றிக் கவலைப்படுகிறவன் அரசியல்வாதி அடுத்தத் தலைமுறையைப் பற்றிக் கவலைப்படுகிறவன் தேசீயவாதி, அரசியல் தலைவர்கள் தங்களது கட்சியின் நலனை நாடாது. நாட்டின் நலனை நாட வேண்டும். வன்முறையும் பயங்கரவாதமும் முடிவுக்கு வந்து, அன்பும் சகோதரத்துவமும் தழைத்தோங்க மன்றாடுவோம்.

பாரதப் பூமி பழம்பெரும்பூமி
நீரதன் புதல்வர், இந்நினைவகற்றாதீர் - பாரதி
 



மனம் திரும்புவோம்

குடந்தை ஆயர் அந்தோணிராஜ் - மகிழ்ச்சியூடும் மறையுரைகள்


பாவி ஒருவன் இறந்த பிறகு விண்ணகம் சென்றான். அங்கு செல்பவர்களுக்கு தீர்ப்பு வழங்க கடவுளால் நியமிக்கப்பட்ட நான்கு பேர் இருந்தார்கள்.
ஒருவர் ஆபிரகாம், மற்றொருவர் தாவீது, இன்னொருவர் புனித பேதுரு, நான்காமவர் புனித லூக்கா. பாவிதன் பாவங்களுக்காக வருந்தி
அழுது கொண்டு அவர்கள் முன்னால் நின்றான். அவர்கள் பாவியைப் பார்த்து, நீ செய்திருக்கும் பாவங்கள் பத்துக் கற்பனைகளுக்கு எதிரான பயங்கரப் பாவங்கள். அதனால் உன்னை மோட்சத்திற்குள்ளே விடமுடியாது என்றார்கள்.


உடனே அந்தப்பாவி, ஆபிரகாம், உங்களைப் பற்றி கொஞ்சம்  நினைச்சுப் பாருங்க அரசனிடம் உங்கள் மனைவியை உங்க சகோதரின்னு சொல்லி நீங்க பொய் சொல்லலெ என்றான்.

தாவீதைப் பார்த்து, தாவீதே, நீங்க மாற்றான் மனைவியை உங்க மனைவியாக்கிக்கொண்டு, அவளது கணவனைப் போர்க்களத்திற்கு அனுப்பி கொலை செய்யலெ. அதைக் கொஞ்சம் நினைத்துப் பாருங்கள் என்றான்.

பேதுருவே, நீங்க மூன்று முறை ஆண்டவர் இயேசுவை மறுதலிக்கலெ என்றான் பாவி,

லூக்கா, நீங்கள் உங்க நற்செய்தியிலே ஊதாரிப் பிள்ளை உவமையை எழுதி வச்சிருக்கலெ என்றான்.

அந்த சமயம் பார்த்து, கடவுள் அந்தப் பக்கமாகச் சென்றார். அங்கே என்ன நடக்குது? அப்படின்னு  கேட்டாரு. நீதிபதிகள் நான்கு பேரும், அந்தப் பாவியோட பாவங்களைப் பட்டியல் போட்டு காட்டினாங்க.

அப்போது கடவுள், உங்க நாலுபேரையும் நான் மோட்சத்துக்குள்ளே விட்டப்போ, நான் எதுவுமே கேட்கலியே, சொல்லலியே அப்படின்னு சொல்லிட்டு போயிட்டாரு.

அந்த நாலு பேரும் ஒரே குரலில் பாவியைப் பார்த்து, நீ மோட்சத்துக்குள்ளே வரலாம் அப்படின்னாங்க. 

மேலும் அறிவோம் :
தன்குற்றம் நீக்கிப் பிறர்குற்றம் காண்கிற்பின்
என்குற்றம் ஆகும் இறைக்கு?   (குறள் 436).

பொருள்: முதலில் தன் குறையை அறிந்து அதனைப் போக்கிக்கொண்டு, பிறகு பிறர் குறையைக் காணும் வல்லமை வாய்ந்த ஆட்சியாளர்க்கு எந்தக் குறையும் வராது...


அருள்திரு முனைவர் ம. அருள் 

 

எரியும் புதரில் மோயீசனை அழைத்தார் இறைவன்.

மெல்லிய காற்றில் எலியாசை அழைத்தார் இறைவன்

இடியின் ஒலியில் பவுலை அழைத்தார் இறைவன்

கடலில் வலை விரித்த அந்திரேயா, பேதுரு இவர்களை அழைத்தார் இயேசு!

மீன்பிடித்துக் கொண்டிருந்த சாதாரண மக்களாகிய இவர்களை அழைத்த உடன் அவர்களும் உடனே தம் படகையும், வலைகளையும் விட்டு முன்பின் தெரியாத இயேசுவைப் பின் தொடர்ந்தார்கள்.

இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அலெக்ஸ், ஷிலா என்ற இரு இளம் மருத்துவர்கள் வாழ்க்கைக்கு ஒப்பந்தம் செய்து கணவன் மனைவியாகத் தங்களை அர்ப்பணிக்க முடிவெடுத்தார்கள், பெற்றோர் இந்தத் திருமணத்தை ஆடம்பரமாகக் கொண்டாடத் திட்டமிட்டனர். பலரும் இந்த ஆடம்பரத் திருமணத்திற்காக ஆவலோடு காத்திருந்தனர். ஆனால் திருமணத்திற்கு மூன்று நாட்களுக்கு முன்பாக மருத்துவத் துறையில் இருந்து ஒரு கட்டளை பிறப்பிக்கப்பட்டது. 40 மருத்துவர்கள் கொண்ட ஒரு குழு மலேரியாக் காய்ச்சலால் பாதிக்கப்பட்ட ஆப்பிரிக்கா மக்களுக்கு மருத்துவப் பணி புரிய ஆறு மாதம் தங்க வேண்டும். அதில் இவர்கள் இருவர் பெயரும் இடம் பெற்றன. எனவே ஆடம்பரத் திருமணத்தை ரத்து செய்து தாங்கள் பணி புரிந்த மருத்துவமனை சிற்றாலயத்தில் அருட்தந்தை ஒருவரால் எளிமையாகத் திருமணம் நிறைவேற்றி, குறிப்பிட்டத் தேதியில் ஆப்பிரிக்கா புறப்பட்டார்கள் இந்த இளம் தம்பதிகள்.

தற்பெருமை, சுய சார்பு எண்ணங்கள், பொறாமை, போட்டி மனப்பான்மை போன்ற தீய வலைகளைக் கிழித்துவிட்டு, பகிர்வு,

பாசம், தியாகம், தாழ்ச்சி போன்ற வலைக்குள், நாம் நுழையும் போதுதான் இயேசுவை நாம் பற்றிக்கொள்ள முடியும். இவ்வாறு தான் சீடர்கள் இயேசுவைப் பின் தொடர்ந்தார்கள். உள் மாற்றத்தையே பெற்று சாதாரண மீனவர்களாக கடலில் உயிரோடு இருந்த மீன்களை கரையிலே கொண்டு சாகடித்தவர்கள், பாவத்தால் இறந்த மனிதர்களை, உயிருள்ள வாழ்வுக்குக் கொண்டு வர உயர்த்தப்பட்டார்கள். மனமாற்றம் அடைந்தார்கள். இதனால் கடல் அல்ல எங்கள் வாழ்வு, கடவுள்தான் எங்கள் வாழ்வின் மையம் என்பதை உணர்ந்தார்கள்.

'ஆடி அடங்கும் வாழ்க்கையடா
ஆறடி நிலமே சொந்தமடா'

இறைவன் ஒருவரே நிலையானவர். எதை எதைப் பெற வேண்டும் எனத் திட்டமிடாதே. மாறாக எதை எதை இழக்க வேண்டும் என்று சிந்தித்துப் பார்!





Friday, 12 January 2018

பொதுக் கால 2 - ஆம் ஞாயிறு

பொதுக் கால 2 - ஆம் ஞாயிறு


1 சாமு 3:3ஆ-10, 19:
1கொரி 6:13இ-15அ. 17-20:
யோவா :35-42 


மகிழ்ச்சியூட்டும் மறையுரைகள்
குடந்தை ஆயர்-அந்தோணிசாமி

மெளனமே உன்னை நேசிக்கின்றேன்


போதி தர்மா என்பவர் ஒன்பது ஆண்டுகள் தம் சீடர்களுக்குப் போதித்தார். ஒருநாள் இவர் மரணப்படுக்கையிலிருந்த போது, அவரது கொள்கையைப் பரப்ப சரியான சீடரைத் தேர்ந்தெடுக்க எண்ணி, ஒரே கேள்வியை எல்லாச் சீடர்களிடமும் கேட்டார். இதுதான் கேள்வி : "நீங்கள் எவ்வாறு என் கொள்கைகளைப் பரப்புவீர்கள்?"


முதல் சீடர் : "ஐயா, உமது உரைகள் பிறர் காதுகளைத் துளைக்கும்படி போதிப்பேன்" என்றார். அதற்குக் குரு, "எனது சதைக்கு நீ உரியவன்" என்றார்.
இரண்டாவது சீடர் : "குருவே, நான் பாகுபாடின்றி, அனைவரையும் சமமாக நேசிப்பேன்" என்றார். அதற்குக் குரு, "என்னுடைய தோள் உனக்குரியது" என்றார்.


மூன்றாவது சீடர் : "போதகரே. நான் மக்கள் மத்தியில் புதிய சிந்தனைகளை உருவாக்குவேன்" என்றார். அதற்குக் குரு, "என் எலும்புகளுக்கு நீ சொந்தக்காரன்" என்றார்.


நான்காவதாக ஹிகோ என்ற சீடர் வந்து குருவை மிகுந்த வணக்கத்துடன் வணங்கி மெளனமாக ஒதுங்கி நின்றார். அவரைப் பார்த்து குரு, "மௌனமே அனைத்திலும் ஆற்றல் மிக்கது. என் ஆன்மா உனக்குரியது. நீதான் எனது வாரிசு. பொறுப்பு அனைத்தையும் உன்னிடம் ஒப்படைக்கின்றேன்" என்றார்.
பேச்சு வெள்ளி, மெளனமோ தங்கம்,


மெளனத்திற்கு மிகுந்த ஆற்றல் உண்டு குறிப்பாகக் கடவுள் நம்மோடு பேசும் சூழ்நிலையை உருவாக்கிக் கொடுக்கும் சக்தி மெளனத்திற்கு உண்டு.
இறைவாக்கினர் எலியாவோடு இறைவன் சுழற்காற்றில் பேசவில்லை, நிலநடுக்கத்தில் பேசவில்லை, தீயில் பேசவில்லை, மாறாக அடக்கமான மெல்லிய ஒலியில் பேசினார் (1 அர 19:1-13). இயேசு அவரது பரமதந்தையோடு பேச அடிக்கடி தனிமையான இடத்திற்குச் சென்றார் (மாற் 1:35).


இன்றைய முதல் வாசகத்திலே சாமுவேல் இறைவனைப் பார்த்து, ஆண்டவரே பேசும் உம் அடியான் கேட்கின்றேன் என்கின்றார் (1 சாமு 3-10)இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு மெளனமாகின்றார். அவர் பேசாமலிருக்கத் தொடங்கியதும், கடவுள் அவரோடு தங்கத் தொடங்கினார் (சாமு 3-19). அவரோடு பேசத்தொடங்கினார். சாமுவேலின் மௌனம் அவரை பெரிய இறைவாக்கினராக உயர்த்தியது. 


இன்றைய நற்செய்தியில் திருமுழுக்கு யோவானின் இரண்டு சீடர்களும் வந்து பாருங்கள் என்று கூறிய இயேசுவோடு சென்று அவரோடு தங்கியதாகப் படிக்கின்றோம்.


இயேசுவோடு தங்கியிருந்தார்கள் ஆனால் அவரோடு எதுவும் பேசவில்லை! சீடர்கள் எதுவும் பேசியதாக நாம் நற்செய்தியில் படிப்பதில்லை! அந்தச் சீடர்கள் மெளனமாக இருந்தபோது இயேசு  மெசியா என்ற உண்மை அவர்களுக்கு உணர்த்தப்பட்டது : மெளனத்திலே அவர்கள் இயேசுவை அனுபவித்தார்கள்: கண்டு கொண்டார்கள். பேதுருவின் சகோதரர் அந்திரேயா, சீமோனிடம் சென்று, மெசியாவைக்  கண்டோம் என்றார். 


நாம்  பேசாமலிருக்கும்போது கடவுள் பேசுவார். நாம் பேசாமலிருக்கும், நமது வெளிப் புலன்களும், உள் புலன்களும்  அமைதியாக இருக்கும்போது, நமக்குள் வாழும் கடவுள் (இரண்டாம் வாசகம்)  அவரது தூய ஆவியாரின் வரங்களாலும் (கொரி 12:8-10), அவரது கனிகளாலும் (கலா 5:22-23) நம்மை நிரப்புவார்; நாம் புதுப்படைப்பாக மாறி (எபே 4:24) கிறிஸ்துவை அணிந்துகொள்வோம்(உரோ 1314) நமது புதுவாழ்வால் கடவுளுக்குப் பெருமை சேர்ப்போம் (1 கொரி 6:19)


மேலும் அறிவோம்
இழுக்கல் உடையுழி ஊற்றுக்கோல் அற்றே
ஒழுக்கம் உடையார்வாய்ச் சொர் (குறள் : 415).


 பொருள் வழுக்கும் பாறையில் நடப்பவர்க்கு வலிய ஊன்றுகோல் உதவுவது போன்று, கற்றுத் தெளிந்த நல்லறிஞர் பெருமக்களின் மனம் தளரும்போது பெரிதும் துணைபுரியும்.






மறையுரை மொட்டுக்கள்

அருள்தந்தை Y.இருதயராஜ்


ஒரு பெரியவர் ஓர் இளைஞனிடம் மணி (நேரம்) கேட்டார் அவன், 'பத்து - பத்து என்றான். பெரியவர் கோபத்துடன், "எப்பா, நான் என்ன செவிடனா? பத்து என்று ஒருமுறை சொன்னால் போதாதா? ஏன் பத்து - பத்து என்று இருமுறை கூறினாய்?" என்று கேட்டார்.


சிறுவன் சாமுவேலை, சாமுவேல் - சாமுவேல்' என்று இருமுறை பெயர் சொல்லிக் கூப்பிட்டார் (1 சாமு 310) அவ்வாறே ஆபிரகாமை 'ஆபிரகாம், ஆபிரகாம்' என்றும் (தொநூ 22:11) யாக்கோபை, யாக்கோபு யாக்கோபு என்றும் (தொநூ 46:2). மோசேயை மோசே, மோசே என்றும் (விப 34) இரண்டுமுறை பெயர் சொல்லிக் கூப்பிட்டார்.


இறைவன் இவர்களை இருமுறைப் பெயர் சொல்லி அழைத்தது அவர்கள் செவிடர்கள் என்பதற்காக அல்ல, மாறாக, இறைவன் ஒருவரை ஒரு குறிப்பிட்ட பணிக்குப் பெயர் சொல்லி அழைக்கிறார் நிச்சயமாக அழைக்கிறார் அழைத்தல் என்பது இறைவனுடைய முன் செயல் என்பதைக் காட்டுவதற்கேயாகும்.


இறைவனால் பெயர் சொல்லி அழைக்கப்பட்ட சிறுவன் சாமுவேல், பேசும் உன் அடியான் கேட்கிறேன்" (1 சாமு 310) என்று பதில் கூறுகிறான். சாமுவேல் இறைவனுடைய அழைத்தலுக்குத் தாராள மனதுடனும் திறந்த உள்ளத்துடனும் கீழ்ப்படிய தயார் நிலையில் இருந்ததை இது காட்டுகிறது
இன்றைய நற்செய்தியிலும் இயேசுவால் அழைக்கப்பட்ட முதல் சீடர்கள் திறந்த மனதுடனும் தாராள உள்ளத்துடனும் இயேசுவைப் பின் தொடர்கின்றனர். இது வியப்பாக இருக்கிறதா?


ஓர் இளைஞன் ஒரு இளம்பெண்ணின் அழகில் மயங்கி, அவளிடம் இருபது வருஷம் என் பெற்றோர் வசமிருந்தேன், இருபது நிமிஷத்தில் உன் வசமாகி விட்டேன்" என்றான். மனித காதலுக்கு இவ்வளவு கவர்ச்சி இருந்தால் தெய்வீகக் காதலுக்கு எவ்வளவு கவர்ச்சி இருக்க வேண்டும்?" இறைவா என்னை நீர் மயக்கி விட்டீர் நானும் மயங்கிப்போனேன்" (எரே 20:7) என்று இறைவாக்கினர் எரேமியா கூறவில்லையா?


இறைவன் ஒவ்வொருவரையும் அழைக்கிறார். இறைவனுடைய அண்டித்தல் என்பது துறவற அழைத்தலாகவோ இல்லற அழைத்தலாகவோ இருக்கலாம் துறவறம் எவ்வாறு இறைவனது கொடையோ அவ்வாறே இல்லறமும் இறைவனது கொடையாகும். "ஒவ்வொருவருக்கும் கடவுள் தரும் தனிப்பட்ட அருள்கொடை உண்டு. இது ஒருவருக்கு ஒருவகையாகவும் வேறொருவருக்கு வேறுவகையாகவும் இருக்கிறது" (1கொரி 7:7).


 இறைவன் நம்மை எத்தகைய வாழ்க்கை நிலைக்கு அழைத்தாலும் அவருடைய அழைத்தலைத் தாராள உள்ளத்துடனும் திறந்த மனதுடனும் ஏற்பது நமது கடமையாகும் "ஆண்டவரே உமது திருவுளத்தை நிறைவேற்ற இதோ வருகிறேன்" (பதிலுரைப்பாடல்). இதுவே நமது மனநிலையாக இருக்க வேண்டும் ஒரு பேருந்தில் கண்டெக்டர் பயணிகளிடம் கை நீட்டிக் காக வாங்கி'டிக்கெட் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார். அதே பேருந்தில் ஒரு பிச்சைக்காரனும் பயணிகளிடம் கை நீட்டிக் காசு வாங்கிக் கொண்டிருந்தான் கண்டெக்டர் கோபத்துடன் பிச்சைக்காரனிடம், வண்டியை விட்டுக் கீழே இறங்குடா. இரண்டுபேரும் பயணிகளிடம் கைநீட்டிக்காக வாங்குறோம் யார் கண்டெக்டர்? யார் பிச்சைக்காரன்? என்ற விவஸ்தை இல்லாமல் போயிடுச்சு" என்றார்

அவ்வாறே இன்று திருச்சபையிலும் யார் திருப்பணியாளர்கள்? யார் பொதுநிலையினர்? என்ற வேறுபாடு தெரியாமல் போய்விட்டது. பொதுநிலையினர் திருப்பணியாளர் களாகவும் திருப்பணியாளர்கள் பொதுநிலையினராகவும் மாறிக்கொண்டு வருகின்றனர். எனவேதான், சாமியர்களின் சம்சாரித்தனமும் சம்சாரிகளின் சாமியார்த்தனமும் கண்டிக்கப்பட வேண்டும்" என்றார் திருத்தந்தை இரண்டாம் ஜான் பால்
குருப்பட்டம் என்ற அருளடையாளத்தால் குருக்கள் கிறிஸ்துவின் சாயலுக்கு ஒத்தவர்களாகின்றனர். எனவே அவர்கள் கிறிஸ்துவின் இடத்தில், கிறிஸ்துவின் பெயரால், கிறிஸ்துவின் ஆளுமையில் (in the person of Christ) இறைமக்களுக்குப் போதிக்கின்றனர்; அவர்களைப் புனிதப்படுத்துகின்றனர். அவர்களுக்கு நல்ல ஆயனாக இருந்து வழிநடத்துகின்றனர். அவர்கள் உலகில் இருந்தாலும் அவர்கள் உலகைச் சார்ந்தவர்கள் அல்ல (யோவா 17:16)


ஆனால், பொதுநிலையினரோ உலகத்தில் இருக்கின்றனர். உலகைச் சார்ந்தும் இருக்கின்றனர்; உலகக் காரியங்களில் ஈடுபடுகின்றனர் உலகைச் சார்ந்திருக்கும் பண்பு பொது நிலையினரின் தனிப்பட்ட அழைத்தலாகும் என்று இரண்டாவது வத்திக்கான் சங்கம் உறுதிபடக் கூறியுள்ளது. உலகின் நடுவே வாழ்ந்து குடும்பம், அரசியல், பொருளாதாரம், கலை, கல்வி ஆகிய உலகியல் காரியங்களில் ஈடுபட்டு, உலகியல் காரியங்களை நற்செய்தி மதிப்பீடுகளால் ஊடுருவி, புளிப்பு மாவு போல் (மத் 13:33) பொதுநிலையினர் உலகில் இறையரசைக் கட்டி எழுப்புகின்றனர். இதுவே பொதுநிலையினரின் தனிப்பட்ட அழைத்தலாகும்


பரமசிவன் கழுத்திலிருந்த பாம்பு கேட்டது. கருட செளக்கியமா? இருக்கும் இடத்தில் இருந்து விட்டால் எல்லாரும் செளக்கியமே கருடன் சொன்னது ஆம் இல்லறத்தாரும் துறவறத்தரும் தத்தம் அழைத்தலுக்குப் பிரமாணிக்கமாய் இருந்துகொண்டு. தங்களின் கிறிஸ்துவ, சமுதாயக்கடமைகளை நிறைவேற்றினால் எல்லாம் நலமுடன் இருக்கும். "ஒவ்வொருவரும் எந்நிலையில் அழைக்கப்பட்டிருக் கிறார்களோ அந்நிலையிலே நிலைத்திருக்கட்டும்" (1கொரி 7:20).


இல்லறத்தாரும் துறவறத்தாரும் தத்தம் கடமைகளைச் செம்மையாகச் செய்து முடிக்க இறைஅனுபவம் தேவை. "வந்துபாருங்கள்" (யோவா 1:39) என்ற இயேசுவின் அழைப்பை ஏற்ற முதல் சீடர்கள் இயேசுவுடன் ஒருநாள் தங்கி, இறைஅனுபவம் பெற்று, மற்றவர்களையும் அவரிடம் அழைத்து வந்தனர். அவ்வாறே நாமும் இயேசுவைக் குறிப்பாக அருள்வாக்கு அருளடையாளங்கள் வழியாகச் சந்தித்து, இறை அனுபவம் பெற்று, எல்லாரையும் இயேசுவிடம் கொண்டுவருவது நமது அழைத்தலாகும்.





இறைவனைத் தேடு

அருள்தந்தை ம.அருள்  – ஞாயிறு இறைவாக்கு


மனித வாழ்வு என்பது ஒரு தேடல், மனிதன் மகிழ்ச்சியை அடைய ஒடித் திரிகின்றான். நண்பர்களைச் சம்பாதிக்க ஒடித் திரிகின்றான். பணத்தைத் திரட்ட ஒடித் திரிகின்றான். பட்டம் பதவிக்காக ஒடித் திரிகின்றான். பிரச்சனையைத் தீர்த்து வைக்க ஒடித் திரிகின்றான். உடலால் உள்ளத்தால் ஏற்படும் நோயிலிருந்து விடுதலைப் பெற ஒடித் திரிகின்றான். ஆனால் இவை அனைத்தும் இறைவனைத் தேடுவதில் முடிவு பெற வேண்டும்.


வாழ்வு என்பது மனிதனுக்கு இறைவன் தந்த அழைப்பு. எதற்காக? மகிழ்ச்சியைப் பெறுவதற்காக, சாதனைகளைச் செய்து முடிக்க, கடமையை நிறைவேற்ற சேவை செய்ய. ஏன், தன்னையே பலியாக்க - இந்த அழைப்பு நண்பர்களினாலோ, உறவினர் களினாலோ, அதிகாரிகளினாலோ பலவித சூழ்நிலைகளில் வாழும் மக்களாலோ வரலாம். ஆனால் இவையனைத்தும் இறுதியில் கடவுளின் இறுதி அழைப்பில் நிறைவு பெற வேண்டும். வாருங்கள் தந்தையில் ஆசி பெற்றவர்களே. உங்களுக்காக ஏற்பாடு செய்துள்ள அரசு உங்களுக்கு உரிமையாகுக (மத். 25:34).


இன்றைய வார்த்தை வழிபாட்டிலே தரப்பட்டிருக்கின்ற வாசகங்களுக்கு வருவோம். இன்று தெளிவாக உண்மையான சீடனாக இருக்கின்றவர்களுக்கு உரிய தேடுதலும், அழைப்பும் தெளிவாக்கப்பட்டிருப்பதை நாம் காண வேண்டும்.

திருமுழுக்கு யோவானின் சீடர்களில் இருவர் இயேசுவைத் தேடி வருகின்றார்கள். ஆனால் தேடியவர்கள் நீர் யார் என்று கேட்கத் துணிவில்லை. ஆனால் இயேசுவோ திரும்பிப் பார்த்து எதைத் தேடுகிறீர்கள் என்று கேட்கின்றார்? இதிலிருந்து எல்லா அழைப்பும் இறைவனிடமிருந்தே வருகின்றன என்பதை அறிய வேண்டும். சீடர்கள் கேட்ட கேள்வி? போதகரே நீ எங்கே இருக்கிறீர்? இங்கே இருக்கிறேன் என்று விளக்கம் தந்தாரா? இல்லை. "வந்து பாருங்கள்” (யோவா. 1:39) என்றார் இயேசு. இவர்கள் சென்றார்கள். இயேசுவோடு தங்கினார்கள். அவரை அறிந்தார்கள். அனுபவித்தார்கள் (திபா. 34:8). அவரது சீடராக மாறினார்கள்.


சென்னையில் நடந்த அகில இந்திய அருங்கொடை மாநாட்டிலிருந்து திரும்பிய பின் என்னைச் சந்தித்த பலர் என்னைப் பார்த்துக் கேட்டார்கள், மாநாடு எப்படி இருந்தது என்று? நான் அவர்களுக்குச் சொன்ன பதில் என்ன தெரியுமா? நீங்கள் அங்கு வந்து பார்த்திருக்க வேண்டும். ஏனெனில் நான் பெற்ற இறை அனுபவத்தை வார்த்தைகளால் விளக்க முடியாது, அனுபவித்தால் மட்டுமே முடியும் என்றேன். இதைத்தான் இயேசு இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சொன்னார்: வந்து பாருங்கள் என்னிடம் வருபவனுக்கு பசியே இராது. என்னிடம் விசுவாசம் கொள்பவனுக்கு என்றுமே தாகம் இராது (யோவா. 6:35) என்றார்.


நம்முடைய வாழ்க்கையைச் சிறிது சிந்திப்பது நல்லது. அந்த இரண்டு சீடர்கள் வழியே கண்டு, கேட்டு, அறிந்து, விலகிச் செல்லவில்லை. அவரோடு சென்று தங்கி, அனுபவித்து உறவு கொண்டு வாழ்வு பெற்றார்கள்.


நான் இருக்கும் இடத்தில் நீங்களும் இருப்பீர்கள் (யோவா. 14:3) என்கிறார் ஆண்டவர்.


புனித திருமுழுக்கு யோவான் இயேசுவின் முன்னோடியாக வந்தவர். இயேசுவை முன்னறிவிக்கின்றார். உலகின் பாவங்களைப் போக்க வந்த செம்மறி (யோவா. 1:29) என்று அறிமுகப்படுத்து கின்றார்.


இப்படி இயேசு கடவுளின் செம்மறி என்று அறிவிக்கிறார். நாம் இயேசுவின் சீடர்களாக இருக்க வேண்டுமானால் நாம் அவரோடு இருக்க வேண்டும். அவரின் வாழ்வையும், பணியையும் நாம் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும். அதோடு மட்டுமல்ல நாமும் இறைவனின் செம்மறிகளாக, பிறரைப் பாவங்களிலிருந்து விடுவிக்கும் செம்மறிகளாக மாற வேண்டும். தவறான எண்ணங்கள், தவறான மதிப்புகள், நிலையற்ற பற்றுகள் ஆகியவற்றிலிருந்து விடுவிக்கும் செம்மறிகளாக மாற வேண்டும்.


1. கிறிஸ்து இயேசுவில் அன்புக்குரியவர்களே நாம் இயேசுவைத் தேடி வந்திருக்கின்றோம். ஆனால் அவரைப் பார்த்துச் செல்லும் மக்களாகத்தான் நாம் காலம் கடத்திக் கொண்டிருக்கிறோம். ஒவ்வொரு வாரமும் நாம் ஏதோ வழிப்போக்கர்களைச் சந்தித்தது போல் நாமும் சந்தித்தவர்களாக இன்னும் அவரை அனுபவிக்காதவர்களாகத்தான் இருக்கின்றோம். கடவுளின் அழைப்பை உணராது, உலக அழைப்புகளுக்கு உலகத்தின் ஆசைகளுக்கு இடம் கொடுக்கும்போது நாம் அவரோடு வாழ முடியாது.


2. அதே நேரத்தில் ஓர் எச்சரிக்கை. இயேசுவைக் காட்டிக் கொடுத்தவன் யார்? இயேசுவின் சீடரில் ஒருவன்தான். சீடன் என்று உலகத்திற்கு முன்பாகப் பெயர் பெற்றான். ஆனால் அவரை அனுபவிக்க முடியவில்லை. பணத்தையும், புகழையும் பெற்றான். ஆனால் வாழ்வை இழந்தான். அவனுக்குச் சீரழிவுதான். இந்த நிலை நமக்கு நேரக் கூடாது.





Friday, 5 January 2018

திருக்காட்சி விழா 07-01-2018

திருக்காட்சி விழா

 இன்றைய வாசகம் 
எசா 60:1-6, எபே 3:2-3அ, 5-6; மத் 2:1-12

மறைமொட்டுகள் அருள்தந்தை Y.இருதயராஜ்
இத்துக்களுக்கு ஒரு கடவுன், இஸ்லாமியருக்கு ஒரு கடவுள், கிறிஸ்தவர்களுக்கு ஒரு கடவுள் என்று மூன்று கடவுள் இல்லை. கடவுள் ஒருவரே. அவர் எல்லா மனிதரும் மீட்படைய விரும்புகிறார் (1 திமொ 2:4-5). மேலும் பேதுரு கூறுவதுபோல, "கடவுள் ஆள் பார்த்துச் செயல்படுவதில்லை; எல்லா இனத்தவரிலும் அவருக்கு அஞ்சி நடப்பவர் அவருக்கு ஏற்புடையவர்" (திப 10:34-35).
மீட்பு என்பது யூத இனத்தாருக்கு மட்டும் உரிய தனியுடைமை அல்ல; மாறாக, அது எல்லா இனத்தாருக்கும் உரிய பொது உடைமை என்பதை இன்றையப் பெருவிழா நமக்கு உணர்த்துகின்றது. யூதர்கள் அவர்கள் மட்டுமே மீட்படைவர், மற்றவர் மீட்படையமாட்டார்கள் என்று தவறாக எண்ணினர். ஆனால் உண்மையில் பிற இனத்தவர் மீட்பரை ஏற்றுக் கொண்டனர்; யூத இனத்தார் மீட்பரை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. "அவர் தமக்குவியவர்களிடம் வந்தார். அவருக்கு உரியவர்கள் அவரை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை" (யோவா 1:11).
இன்றைய அருள்வாக்கு வழிபாடு பிற இனத்தாரும் மீட்படைவர் என்ற உண்மையை எடுத்துரைக்கின்றது. இன்றைய முதல் வாசகம் கூறுகிறது: "பிற இனத்தார் உன் ஒளியை நோக்கி வருவார்கள்" (எசா 60:3). பதிலுரைப்பாடல் கூறுகிறது. "மக்களினத்தார் அனைவரும் அவரை வணங்குவர்" (திபா 72:11). இரண்டாம் வாசகத்தில் திருத்தூதர் பவுல் கூறுகிறார்: "பிற இனத்தாரும் யூத இனத்தாருடன் ஒரே உரிமைப்பேற்றிற்கு வாரிசுகள்" (எபே 3:6). இன்றைய நற்செய்தியில், பிற இனத்தைச் சார்ந்த ஞானிகள் குழந்தை இயேசுவை அதன் தாய் மரியாவுடன் கண்டு. ஆவரை ஆராதித்து, அவருக்குக் காணிக்கை செலுத்துகின்றனர் (மத் 2:11).
நாம் அனைவரும் பிற இனத்தைச் சார்ந்தவர்கள். கடவுள் தமது அளப்பரிய அன்பிலே நம்மையும் மீட்புக்குத் தகுதியுள்ளவர்களாகத் தேர்ந்து கொண்டார். எனவே அவருக்கு நமது நெஞ்சார்ந்த நன்றியைத் தெரிவிப்போம். "பிற இனத்தாரே! நீங்கள் அனைவரும்ஆண்டவரைப் போற்றுங்கள்" (திபா 117:1).
ஓர் இளைஞன் ஓர் இளம் பெண்ணைக் காதலித்தான், பெண் வீட்டார் அவர்களின் காதலுக்குக் கடுமையாக எதிர்ப்புத் தெரிவித்தனர். இந்நிலையில் காதலன் தன் காதலியிடம், "நீ கட்டிய புடவையுடன் வா: காலமெல்லாம் உன்னைக் கன் கலங்காமல் காப்பாற்றுவேல்" என்று உறுதி அளித்தான், ஆனால் அந்தப் பெண் 10 புடவைகளுடன் வந்தாள், ஏன் என்று கேட்டதற்கு, "இந்தப் பத்துப் புடவைகளும் நான் கட்டிய புடவைகள்" என்றாள்!
ஒரு பெண் தன் காதலனை நம்பித் தன்னுடைய பெற்றோர், உற்றார் உறவினர் ஆகிய அனைவரையும் விட்டு விட்டுக் கட்டிய புடவையுடன் வர முடியும் என்றால், நாம் கடவுளை நம்பி அவரிடம் என் சரண் அடையக் கூடாது? கீழ்த்திசை ஞானிகள் தங்களுடைய சொந்தம் பந்தம், சொத்துப் பத்து எல்லாவற்றையும் விட்டு விட்டு விண்மீனை நம்பி தங்கள் நம்பிக்கைப் பயணத்தை மேற்கொண்டனர். கிறிஸ்தவ வாழ்வு ஒரு துணிச்சலான பயணம். அதனை மேற்கொள்ள நாம் தயாராக இருக்கின்றோமா?
கிறிஸ்துவை ஆதாயமாக்கிக் கொள்ளத் திருத்துதர் பவுல் அனைத்தையும் குப்பையெனக் கருதினார் (பிலி 3:8). கடந்ததை மறந்துவிட்டு முன் இருப்பதைக் கண்முன் கொண்டு இலக்கை நோக்கி ஓடினார் (பிலி 3:13-14), இறுதியாக ஓட்டத்தை முடித்துக் கொண்டு வெற்றிவாகைசூடினார் (2திமொ4:7-8). வேதனையோ நெருக்கடியோ, சாவோ வாழ்வோ எதுவுமே அவரைக் கிறிஸ்துவிடமிருந்து பிரிக்க முடியவில்லை (உரோ 8:35-39).
வாழ்க்கையில் எழும் தடைகளைக் கண்டு மலைத்துப்போய் மனமுடைந்து போகிறவர் மனிதர் அல்லர் வாழ்க்கையில் எதிர்நீச்சல் போடக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் தண்ணி ஓடும் திசையில் செத்த பிணம்கூடச் சிரமமின்றிப் போகும். ஆனால் தண்ணீர் ஓடும் திசைக்கு எதிராக நீந்த வேண்டுமென்றால் அதற்குத் துணிச்சல் வேண்டும். இதுவரை பலர் நடந்த பழைய பாதையில் நடப்பது எளிது. ஆனால் இதுவரை எவருமே நடக்காத புதிய பாதையில் சென்றவர்கள்தான் சாதனையாளர்களாக மாறினார்கள். மற்றவர்கள் முகவரியில்லாமல் மறைந்தனா. கீழ்த்திசை ஞானிகள் பல தடைகளைச் சந்தித்தனர். இருப்பினும் அவற்றையெல்லாம் கடந்து தங்களது குறிக்கோளை அடைந்தனர். இலக்குத் தெளிவு உடையவர்கள், துணிச்சலுடன் செயல்படுபவர்கள், இலக்கை அடைவர் என்பது உறுதி.


எண்ணியார் எண்ணியாங்கு எய்துப எண்ணியார்
திண்ணியர் ஆகப்பெறின். ( குறள் 666)

 
கீழ்த்திசை ஞானிகள் கிறிஸ்துவைச் சத்திக்க விண்மீன் உதவியதுபோல, நம்மைச் சுற்றி வாழ்கின்ற பிற சமயத்தினர் கிறிஸ்துவிடம் வர நம் வாழ்வு ஒரு விண்மீனாக அமைவதாக, "உங்கள் ஒளி மனிதர்முன் ஒளிக்க" (மத் 5:18).



மூன்று வித மனிதர்கள்

அருள்தந்தை இ.லூர்துராஜ் பாளை மறைமாவட்டம்

ஆங்கிலத் தத்துவ மேதை பெர்ட்ரான்று ரசல் ஒரு நாத்திகர். கடவுள் நம்பிக்கை கொண்டவர்களைக் கண்டு எள்ளி நகையாடுபவர். கடவுளை நம்புகிறவர்கள் கற்பனைத் திறனற்றவர்கள், கடவுள் இல்லாத உலகத்தையே நினைத்துப் பார்க்க அஞ்சுபவர்கள் என்றெல்லாம் சொல்லிச் சிரிப்பார். நண்பர் ஒருவர் அவரைப் பார்த்துக் கேட்டார். "நீங்கள் இறந்தபின் இறைவனைச் சந்திக்க நேர்ந்தால் என்ன கேட்பீர்கள்? இரசல் சொன்ன பதில் என்ன தெரியுமா? அப்படி ஒரு நிலை ஏற்பட்டால் அந்த இறைவனைப் பார்த்து நான் கேட்பது இதுவாகத்தான் இருக்கும். கடவுளே, உலகில் நான் உயிர் வாழும்போதே ஐயமற்ற வகையில் உம்மைப் பற்றிய தெளிவான சான்றை ஏன் வெளிப்படுத்தவில்லை?”
இன்று நாம் கொண்டாடும் திருக்காட்சித் திருவிழா கடவுள் தந்த அந்தச் சான்று பற்றியது தான். திருக்காட்சி என்றாலே இறைத் தோற்றம், இயேசுவில் தனது மீட்கும் இறைப்பிரசன்னத்தை உலக மக்களுக்கெல்லாம் உணர்த்தும் இறைவெளிப்பாடு.
விவிலியக் கண்ணோட்டத்தில், இறைப் பிரசன்னத்தை ஏற்றுக் கொள்பவனே ஞானி, இறைப் பிரசன்னத்தை ஏற்றுக் கொள்ளாதவன் எவ்வளவுதான் பெரிய ஆற்றலும் திறமையும் உள்ளவனாயினும் அவன் ஒர் அறிவிலியே 'கற்றதனால் ஆயப் பயனென்கொல் வாலறிவன் நற்றாள் தொழார் எனின்?’ (திருக்குறள் )
`கடவுள் இல்லை என அறிவிலிகள் தம் உள்ளத்தில் சொல்லிக் கொள்கின்றனர்” (திபா14:1531) என்ற திருப்பாடலின் வரிகள் ஆழ்ந்த சிந்தனைக்குரியவை
கடவுள் மனிதருக்கு அவரவர் தன்மை, நிலைக்கு ஏற்பத் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறார்.
மூன்று வித மனிதர்கள் : படித்த முட்டாள்கள், படிக்காத மேதைகள், படித்த ஞானிகள்


 பரிசேயர், மறைநூல் அறிஞர்.
இப்படிப் படித்தவர்களுக்கு மறைநூல் வழியாகக் கடவுள் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறார். மறைநூலை நன்கு கற்றவர்கள். மறைநூலுக்கு விளக்கம் தரும் திறன் பெற்றவர்கள். பழைய ஏற்பாட்டில் மெசியா பற்றிய குறிப்புக்களையெல்லாம் தெரிந்து கொண்டவர்கள்; ஆனால் உண்மையின் ஊற்றிடம் செல்வது பற்றி அக்கறையற்றவர்கள். எனவே மீட்பரைப் பற்றிய பற்றோ, பாசமோ, பகையோ இல்லாதவர்கள். இவர்களிடம் உண்மையில்லை, நேர்மை இல்லை, திறந்த மனமில்லை. இவர்கள் படித்த முட்டாள்கள்.



வயல்லவளியில் இடையர்கள். 


இப்படிப் பாமரர்களுக்கு வானதூதர் வழியாகக் கடவுள் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறார். ஏழைகள் என்றாலும் எளிமை, தாழ்ச்சிமிக்கவர்கள். வறியவர்கள் என்றாலும் வஞ்சகம் சூது இல்லாதவர்கள். "இடையர்கள் தாங்கள் கண்டவை கேட்டவை அனைத்தையும் குறித்துக் கடவுளைப் போற்றிப் புகழ்ந்து கொண்டே திரும்பிச் சென்றார்கள்” (லூக்.2:20). இவர்கள் படிக்காத மேதைகள்!

கீழ்த்திசை ஞானிகள்.

இப்படி அறிஞர்களுக்கு விண்மீன் வழியாகக் கடவுள் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறார் - பிற இனத்தாருக்கு இருளகற்றும் ஒளியாக (லூக்.2:32). அறிஞர்கள் என்றாலும் அகந்தை இல்லாதவர்கள். இறைவனைத் தேடுவதே அறிவின் பயன் என்பதை உணர்ந்து செயல்பட்டவர்கள். ஞானத்தின் இருப்பிடத்தைத் தேடி அலைந்தவர்கள். இவர்கள் படித்த ஞானிகள்.


கடவுள் உண்டு என்று சொல்பவர்களை நம்பலாம். கடவுள் இல்லை என்று சொல்பவர்களைக் கூட நம்பலாம். கடவுளை நம்புவது போல் நடிப்பவர்களை நம்ப முடியாது, நம்பக் கூடாது
சிலர் கடவுளை நம்புவர், வணங்குவர். அவருக்கேற்ற செயல்களைச் செய்வர். இவர்கள் ஆத்திகர்கள். இவர்களால் ஆபத்தில்லை.
சிலர் கடவுள் இல்லை என்பர். ஆனாலும் மனிதம் வாழச் சிறப்பான செயல்களைச் செய்வர். இவர்கள் நாத்திகர்கள். இவர்களாலும் ஆபத்தில்லை.
சிலர் கடவுளை நம்புவது போல் நடிப்பர். ஆலயத்துக்குச் செல்வர். ஆண்டவனை வணங்குவர். ஆனால் கடவுளுக்கும் மனிதருக்கும் எதிராக அஞ்சாது செயல்படுவர். இவர்கள் மிகமிக ஆபத்தானவர்கள்.
சந்தேகப் பேர்வழியான ஏரோது தனக்கு அடுத்த வாரிசு விரைவில் வரக்கூடாது என்பதற்காகத் தன் உறவினர்களையே கொலை செய்தவன். யூதர்களின் அரசர் எங்கே பிறந்துள்ளார் என்று ஞானிகள் கேட்டதும் ஆடிப்போனான். நயவஞ்சகமாய் ஞானிகளிடம் தன் நடிப்பைப் புலப்படுத்துகிறான். 'வணங்கிவிட்டு வந்து சொல்லுங்கள். நானும் வணங்குகிறேன்” என்கிறான்! அவனது கபடநாடகத்தை ஆண்டவரின் தூதர் கனவில் விளக்க ஞானிகள் வேறுவழியில் திரும்புகின்றனர். கொடூர மனம் கொண்ட ஏரோது ஆண் குழந்தைகளையெல்லாம் கொன்றொழிக்கும்படி கட்டளை இடுகிறான்.
“பிற இனத்தார் உன் ஒளியை நோக்கி வருவர்” (எசா.60:3). இந்த இறைவாக்கு கிறிஸ்து பிறப்பில் செயல்படத் தொடங்கியது.
ஒளியானது பாவ இருளைச் சுட்டெரிக்கும். இருண்ட இதயத்தில் நம்பிக்கைத் தீபத்தை ஏற்றும். அப்படிப்பட்ட ஒளியாய் இயேசுவைக் கண்டு வணங்கி மகிழ்ந்தனர். பிற இனத்து ஞானிகள். ஆனால் இயேசுவைத் தவறாகப் புரிந்து கொண்ட ஏரோது போன்றவர்கள் கலங்கினர். கொல்லவும் திட்டமிட்டனர். இயேசு வந்தது எவருடைய அரசையும் வீழ்த்த அல்ல, எல்லா மக்களும் வாழ்வு பெற வேண்டும் என்றே.
திருக்காட்சித் திருவிழா கீழ்த்திசை ஞானிகள் பெற்ற இறைவெளிப்பாட்டைக் கொண்டாடுவதற்காக அன்று நம் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் ஒளிந்து கொண்டிருப்பது பரிசேயா இடையரா, ஏரோதா, கீழ்த்திசை ஞானியா என்பதைத் தேர்ந்து தெளிவதற்காக!



நாம் திருக்காட்சியாக மாறுவோம்.

குடந்தை ஆயர் F. அந்தோணிசாமி

ஹென்றி வாண்டைக் என்பவரால் எழுதப்பட்ட ஒரு கதை இதோ! இயேசுவை மூன்று ஞானிகள் அல்ல, நான்கு ஞானிகள் தேடிச்சென்றார்கள். நான்கு பேரும் திரளான செல்வத்தை ஏந்திச்சென்றார்கள் (முதல் வாசகம்). அவர்களுடைய பைகளிலும், கைகளிலும் பொன்னும் சாம்பிராணியும் வெள்ளைப்போளமும் இருந்தன (நற்செய்தி). அவர்கள் கிழக்கிலிருந்து யூதேயாவிலுள்ள பெத்லகேமில் பிறந்திருந்த - இயேசுவைத் தேடிச் சென்றுகொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் சென்ற பாதையிலே ஏழைகளும் இருந்தார்கள், பணக்காரர்களும் இருந்தார்கள்! பணக்கார ஞானிகளைப் பார்த்ததும் ஏழைகளின் இதயத்திலே ஏக்கங்கள். சிலர் உண்ண உணவு கேட்டார்கள்; சிலர் உடுக்க உடை கேட்டார்கள் : சிலர் இருக்க இடம் கேட்டார்கள்! முன்னே சென்ற மூன்று ஞானிகளும் எந்த ஏழையின் கூக்குரலுக்கும் செவிமடுக்கவில்லை! அவர்கள் இதயத்தில் நிரம்பியிருந்ததெல்லாம் இயேசுவின் மீது அவர்கள் வைத்திருந்த ஆசை. கவனத்தை வேறுபக்கம் திருப்பினால் விண்மீனின் வழிகாட்டுதலைத் தவறவிட்டுவிடுவோமோ என்ற பயம்! நான்காவது ஞானி - அவர் ஏழையின் சிரிப்பில் இறைவனைக் காண்பவர் வாடிய பயிரைக் கண்டபோதெல்லாம் வாடும் மனம் படைத்தவர். தன்னிடம் பேச விரும்பிய ஏழைகளோடு பேசினார்; இல்லை என்று சொன்னவருக்கு இல்லை என்று சொல்லாது தன்னிடம் இருந்ததை மற்றவர்களோடு பகிர்ந்துகொண்டார். மற்ற மூன்று ஞானிகளும் அவருக்காகக் காத்திருக்க விரும்பவில்லை! விண்மீன் பின்னால் சென்றுவிட்டார்கள். வாரி வழங்கிய வள்ளலான நான்காவது ஞானி 33 ஆண்டுகள் இயேசுவைத் தேடி அலைந்தார். இறுதியாக சிலுவையை ஏந்திச் சென்ற இயேசுவை அவர் சந்திக்கின்றார். இயேசுவின் நிலைகண்டு கண்ணீர் சிந்துகின்றார். ஐயோ, உமக்கு இந்த நேரத்தில் கொடுக்க ஒன்றுமேயில்லையே என்கின்றார். இயேசுவோ அவரைப் பார்த்து, அப்படிச்சொல்லாதே; 33 ஆண்டுகளுக்குமுன்பே எனக்குப் பிரியமானதை
எனக்குக் கொடுத்துவிட்டாய் என்றார். உம்மை நான் இப்போதுதான் இயேசுவே சந்திக்கின்றேன் என்று ஞானி சொல்ல, இயேசு, ஏழைகளுக்குச் செய்தபோதெல்லாம் எனக்கே செய்தாய் என்றார். இன்று இயேசு நம்மைச் சுற்றி வாழும், நம் நடுவே வாழும் ஒவ்வோர் ஏழைக்குள்ளும் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கின்றார். இன்று நம்மால் இயேசுவைத் தேடி பெத்லகேமிற்குச் செல்ல முடியாமலிருக்கலாம்! ஆனால் நம் பக்கத்திலுள்ள ஏழைகளைத் தேடிச் சென்று அவர்களுக்குள் இயேசுவைக் கண்டு, அவர்களுக்கு மரியாதை செலுத்தி, அவர்களுக்குப் பரிசுப் பொருள்களை அளிக்கலாமே! அன்று தன்னை பிற இனத்தவர்க்கு வெளிப்படுத்திய இயேசு, இன்று நம் வழியாகத் தம்மைப் பிற இனத்தவர்க்கு வெளிப்படுத்த விரும்புகின்றார். திருச்சபையின் ஆரம்ப காலத்தில் கிறிஸ்தவர்கள் எப்படி வாழ்ந்தார்கள் என்பது நமக்கு நன்றாகத் தெரியும். திருத்தூதர் பணிகள் தேவையில் உழல்வோர் எவரும் அவர்களுள் காணப்படவில்லை (திப 4:34) என்கின்றது. அவர்கள் நடுவே நீதி, அமைதி, மகிழ்ச்சி அனைத்தும் களிநடனம் புரிந்தன அவர்கள் அவர்களைச் சுற்றியிருந்த மக்கள் அனைவருக்கும் நீதியின் கதிரவனாகவும், அமைதியின் ஊற்றாகவும், மகிழ்ச்சியின் மகுடமாகவும் திகழ்ந்தனர். இவர்கள் எப்படி ஒருவரையொருவர் அன்பு செய்து, அகமகிழ்ந்து வருகின்றனர்! வாருங்கள் நாமும் அவர்கள் குடும்பங்களோடு சேர்ந்து வாழ்வோம் எனச் சொல்லி பிற இனத்தவர் கிறிஸ்தவ மறையில் சேர்ந்தனர் (திப 2:47). அன்றைய கிறிஸ்தவர்களின் அன்பு வாழ்வு, பாச வாழ்வு, நேச வாழ்வு, கருணை வாழ்வு பிற இனத்தவர்க்கு ஒரு மாபெரும் நற்செய்தியாக (இரண்டாம் வாசகம்) அமைந்திருந்தது. நாம் ஒவ்வொருவரும் நமது நினைவாலும், சொல்லாலும், செயலாலும், திருக்காட்சியாக மாற முயல்வோம். மேலும் அறிவோம் : அற்றார் அழிபசி தீர்த்தல் அஃதொருவன் பெற்றான் பொருள்லைப் புழி (குறள் : 228). பொருள் : பசியால் வாழத் துன்புறும் வறியவர் பசிக் கொடுமையைப் போக்க வேண்டும். அச்செயலே ஒருவன் தான் தேடித்திரட்டிய செல்வத்தைப் பிற்காலத்தில் உதவுவதற்காகச் சேமித்து வைக்கத்தக்க கருவூலமாகும்!















Saturday, 16 December 2017

திருவருகைக் காலம் முன்றாம் ஞாயிறு - 17-12-2017


திருவருகைக் காலம் முன்றாம் ஞாயிறு - 17-12-2017

இன்றைய வாசகங்கள்:


காலி மனத்தோடு காத்திருப்போம்

மகிழ்வுட்டும் மறையுரை
குடந்தை அந்தோணிசாமி


இதோ திருமுழுக்கு யோவான் தன்னைப் பற்றி என்ன சொல்கின்றார் பாருங்கள் !
நாள் மெசியா அல்ல (யோவா 1:19). நான் எலியா அல்ல (யோவா :2அ). நான் வரவேண்டிய இறைவாக்கினர் அல்ல (யோவா 1:2 ஆ) எனக்குப் பின்வருபவர் என்னைவிட வலிமை மிக்கவர் (மாற் 1:7).
எனக்குப்பின் வருபவரின் மிதியடிவாரை அவிழ்க்கக்கூட எனக்குத் தகுதியில்லை (யோவா :27).
எனக்குப்பின் வருபவர் என்னைவிட முன்னிடம் பெற்றவர் [ Gulumsum ill:3094).
வரவிருப்பவரை வெளிப்படுத்தவே நான் வந்துள்ளேன் (யோவா l:3).
நான் மெசியாவிற்கு முன்னோடியாக அனுப்பப்பட்டவன்(யோவா 3:28).
நம் நடுவே வந்திருப்பவரின் செல்வாக்குப் பெருகவேண்டும்; எனது செல்வாக்குக் குறையவேண்டும் (யோவா 3:30).
திருமுழுக்கு யோவான்தன்னைப் பற்றிக் கூறியுள்ளதையெல்லாம்
கூட்டி, பெருக்கி, கழித்து, வகுத்துப்பார்த்தால் நமக்கு ஓர் உண்மை வெளிப்படும். அது என்ன உண்மை? தூய ஆவியாரால் அருள்பொழிவு
செய்யப்பட்ட ஆண்டவராகிய இயேசுவே! நான் ஒன்றுமில்லாதவன்,
வெறுமையே உருவானவன் என்று திருமுழுக்கு யோவான் சொல்லாமல்
சொன்னார்.
தன்னையே வெறுமையாக்கிக் கொண்டு, தன்னிடம் வருபவரின் நிறை ஆசியைப் பெற திருமுழுக்கு யோவான் தாழ்ச்சி நிறைந்த உள்ளத்தோடு, காலி மனத்தோடு காத்திருந்தார். இயேசுவுக்கு வெறுமை என்றால் மிகவும் பிடிக்கும். நரிகளுக்குப் பதுங்கு குழிகளும், வானத்துப் பறவைகளுக்குக் கூடுகளும் உண்டு, மானிட மகனுக்கோ தலைசாய்க்கக்கூட இடமில்லை (லூக் 9:58) என்றவர் இயேசு.
எல்லாரையும்விட அவரையே நாம் அதிகம் அன்பு செய்ய வேண்டும் (மத் 10:37) என்று விரும்புகின்றார் இயேசு.
என் பொருட்டுத் தம் உயிரை இழப்போரே அதைக் காத்துக்கொள்வர் (மத் 10:39) என்றவர் இயேசு.
தன்னையே வெறுமையாக்கிக் கொண்டவர் இயேசு (பிலி 2:7).
தனக்குப் பிரியமான ஒன்றைத் தந்த திருமுழுக்கு யோவானுக்கு எண்ணற்ற வரங்களை இயேசு அளித்தார்.
தனக்கு முன் சென்று மனிதர்களின் மனதைச் செம்மைப்படுத்தும் முன்னோடியாக திருமுழுக்கு யோவானைத் தேர்ந்துகொண்டார் இயேசு (யோவா 1:23).
தன்னை உலகுக்கு அறிமுகப்படுத்திவைக்கும் பேற்றினைத் திருமுழுக்கு யோவானுக்கு இயேசு தந்தார் (யோவா 1:29).
தனக்குத் திருமுழுக்குக் கொடுக்க திருமுழுக்கு யோவானை இயேசு தேர்ந்துகொண்டார் (யோவா 1:32-34).
தன்னை இறைமகன் என அறிந்துகொள்ளும் ஞானத்தைத் திருமுழுக்கு யோவானுக்கு இயேசு தந்தார் (யோவா :34).
நம்மைச் சந்திக்க வரும் இயேசு திருமுழுக்கு யோவானை ஆசிர்வதித்ததுபோல நம்மையும் ஆசிர்வதிக்க விரும்பினால், அமைதி அருளும் ஆண்டவரால் நமது உள்ளமும், ஆன்மாவும், உடலும் முழுமை பெற விரும்பினால் (1 தெச 5:23-24), வெறுமை நிறைந்த, தாழ்ச்சி நிறைந்த காலியான மனத்தோடு இயேசுவுக்காகக் காத்திருக்க வேண்டும்.


நீங்கள் அறியாத ஒருவர்

அருள்பணி ஏசு கருணாநிதி மதுரை

நம் சமகாலத்தில் வாழ்ந்த சிறந்த ஆன்மீகவாதி இயேசுசபை அருள்தந்தை அந்தோனி டிமெல்லோ அவர்கள் 'சாதனா' என்ற நிறுவனத்தின் வழியாக ஜென் வகை புத்தமதத்தை கிறிஸ்தவம் கலந்து கொடுத்து தம் புதிய சிந்தனைகள் வழியாக இந்த உலகிற்கு அறிமுகமானவர். அவர் தன் 'ஒன் மினிட் விஸ்டம்' என்ற நூலில் பின்வரும் நிகழ்வை பதிவு செய்கின்றார்:
புத்த மடாலயம் ஒன்றில் நிறைய புத்த பிக்குகள் தங்கியிருந்தனர். அவர்களுக்குள் அடிக்கடி சண்டை சச்சரவுகள் வந்துகொண்டே இருந்தன. ஒருநாள் வேறொரு நாட்டுப் புத்த பிக்கு ஒருவர் இந்த மடாலயம் வழியே பயணம் செய்ய நேர்கிறது. தன் பயணம் நீண்ட பயணம் என்பதால் இந்த மடாலயத்தில் தங்கி ஓய்வெடுத்துவிட்டுப் புறப்படலாம் என இங்கே தங்குகின்றார். அங்கே நடந்த சண்டை சச்சரவுகளால் இரவில் அவரால் நிம்மதியாக தூங்க முடியவில்லை. காலையில் எழுந்து தன் பயணத்தைத் தொடருமுன் மடாலயத்தில் இருந்த புத்த பிக்குகளில் ஒருவரை அழைத்து, 'புத்தர் இங்கே இருக்கின்றார். நீங்கள் அவர்களை அறியவில்லையா?' என்று கேட்டு விட்டுத் தன் வழியே புறப்பட்டுச் செல்கின்றார். 'புத்தர் நம் நடுவே இருக்கின்றார்' என்ற செய்தி அனைத்து பிக்குகள் மத்தியிலும் வேகமாகப் பரவுகின்றது. 'இவர் புத்தராக இருப்பாரோ!' 'அவர் புத்தராக இருப்பாரோ!' என்று ஒருவர் மற்றவரை நினைத்துக்கொண்டு ஒருவருக்கொருவர் அன்புடனும், நட்புடனும், மரியாதையுடனும் பழகத் தொடங்குகின்றனர். அந்த மடலாயம் தான் தொலைத்த மகிழ்வை மீண்டும் கண்டுகொள்கிறது.
இன்றைய நற்செய்தி வாசகத்தில் (காண். யோவா 1:6-8,19-28) எருசலேமிலுள்ள யூதர்கள் குருக்களையும் லேவியர்களையும் யோவானிடம் அனுப்பி, 'நீர் யார்?' என்று கேட்டபோது, இறுதியாக, ' நீங்கள் அறியாத ஒருவர் உங்களிடையே நிற்கிறார்' என்று இயேசுவைக் குறித்து திருமுழுக்கு யோவான் சான்று பகர்கின்றார். 'அறிதல்' என்பது யோவான் நற்செய்தியில் மிக முக்கியமான வார்த்தை. ஏனெனில் 'அறிதல்' என்பது ஒருவருக்கு நிலைவாழ்வைக் கொடுக்கும் என்பது யோவான் நற்செய்தியாளரின் புரிதல். இதை நாம் யோவா 17:3ல் வாசிக்கின்றோம்: 'உண்மையான ஒரே கடவுளாகிய உம்மையும் நீர் அனுப்பிய இயேசு கிறிஸ்துவையும் 'அறிவதே' நிலைவாழ்வு.'
திருவருகைக்காலத்;தின் மூன்றாம் ஞாயிற்றை நாம் 'மகிழ்ச்சி ஞாயிறு' என்று கொண்டாடுகின்றோம். இன்றைய திருப்பலியின் தொடக்கப் பல்லவி 'கௌதேத்தே' ('மகிழ்ந்திருங்கள்') என்று சொல்வதால் இந்த ஞாயிறு 'கௌதேத்தே' ஞாயிறு அல்லது மகிழ்ச்சி ஞாயிறு என அழைக்கப்படுகின்றது.
இன்றைய முதல் வாசகத்தில் (காண். எசாயா 61:1-2,10-11) 'மகிழ்ச்சி' என்ற கருத்துரு, 'பெருமகிழ்ச்சி,' 'பூரிப்பு,' என்ற நேரடியான வார்த்தைகளாலும், 'விடுதலை,' 'நேர்மை,' 'துளிர்த்தல்,' 'முளைத்தல்' போன்ற மறைமுகமான வார்த்தைகளாலும் சொல்லப்படுகிறது. இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில் (காண். 1 தெச 5:16-24) தூய பவுல் 'மகிழ்ச்சி' என்ற கருத்துருவை 'எப்பொழுதும் மகிழ்ச்சியாக இருங்கள்' என்ற அறிவுரை வழியாக முதன்மைப்படுத்துகின்றார். நற்செய்தி வாசகத்தில் 'மகிழ்ச்சி' என்ற வார்த்தை நேரடியாக இல்லை என்றாலும் திருமுழுக்கு யோவானின் சான்று பகர்தல் அவரை மகிழ்ச்சிநிறை மனிதராக முன்வைக்கின்றது.
இன்றைய வாசகங்களின் பின்புலத்தில் மகிழ்ச்சிக்கான வழி என்ன என்பதைப் பார்ப்போம்:
1. ஆண்டவரே மகிழ்ச்சியின் ஊற்று
இன்றைய முதல் வாசகத்தில் 'மகிழ்ச்சி' என்பது ஆண்டவர் வழங்கும் கொடையாகத் திகழ்கின்றது. அதாவது, பாபிலோனியாவில் அடிமைப்பட்டுக் கிடந்த மக்கள் நாடு திரும்பிய பின் நடக்கும் நிகழ்வுகளை இறைவாக்குரைக்கின்ற அல்லது பதிவு செய்கின்ற எசாயா, மூன்றாம் ஊழியர் பாடலில் ஆண்டவரின் அருள்பொழிவு தன்னிடம் இருப்பதாக உருவகிக்கின்றார். இது மெசியாவைக் குறித்த முன்னறிவிப்புப் பாடலாக இருந்தாலும், இங்கே இறைவாக்கினரும், இஸ்ரயேல் மக்கள் ஒவ்வொருவரும் தங்களையே 'ஊழியர்' என்று கருதிக்கொள்ள அழைக்கப்படுகின்றனர்.
ஆண்டவரால் அருள்பொழிவு பெற்ற நிலையில் இருக்கும் ஒவ்வொருவரும் 'ஒடுக்கப்பட்டோருக்கு நற்செய்தி அறிவிக்கவும், உள்ளம் உடைந்தோரைக் குணப்படுத்தவும், சிறைப்பட்டோருக்கு விடுதலை பறைசாற்றவும், கட்டுண்டோருக்கு விடிவைத் தெரிவிக்கவும், ஆண்டவர் அருள்தரும் ஆண்டினை முழக்கமிட்டு அறிவிக்கவும்' அழைப்பு பெறுகின்றார். இப்படிப்பட்ட பணியைச் செய்யும் யாவரும் கடவுளின் மகிழ்ச்சியைக் கண்டுகொள்கின்றனர்.
இப்படி பணி செய்யும் ஒருவர், 'ஆண்டவரில் நான் மகிழ்ச்சி அடைவேன். என் கடவுளில் என் உள்ளம் பூரிப்படையும்' என்று தன் மகிழ்ச்சியை ஆண்டவரில் கண்டுகொள்வார்.
இவ்வளவு நாளாக இருளிலிலும், இறப்பின் பிடியிலும் நின்ற இஸ்ரயேல் இப்போது 'மலர்மாலை அணிந்த மணமகன்போலும், நகைகள் அணிந்த மணமகள் போலும்' ஜொலிக்கிறது. 'மலர்மாலை அணிதலும்,' 'நகைகள் அணிதலும்' நிறைவையும், தயார்நிலையையும் குறிக்கிறது. இங்கே மணமகன் அணிசெய்யப்படுவது 'விடுதலை' மற்றும் 'நேர்மை' என்னும் ஆடைகளால். 'விடுதலை' என்பது கட்டின்மையையும், 'நேர்மை' என்பது 'ஆண்டவரின் நீதியையும்' குறிக்கிறது.
இவ்வாறாக ஆண்டவர் இஸ்ரயேலை தன் ஊழியராக ஏற்று அருள்பொழிவு செய்து அதற்கு தன் விடுதலை மற்றும் நேர்மை வழியாக மகிழ்ச்சியைக் கொடையாகக் கொடுக்கிறார்.
2. மகிழ்ச்சியின் ஃபார்முலா
'எப்பொழுதும் மகிழ்ச்சியாக இருங்கள். இடைவிடாது இறைவனிடம் வேண்டுங்கள். எல்லாச் சூழ்நிலையிலும் நன்றி கூறுங்கள்' என்பதே கிறிஸ்து இயேசு வழியாக கடவுள் வெளிப்படுத்திய திருவுளம் என இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில் அறுதியிட்டுக் கூறுகிறார் தூய பவுல். இந்த மூன்று சொற்றொடர்களை நாம் நன்கு கவனித்தோமெனில், 'இறைவனிடம் வேண்டுவதற்கும்,' 'நன்றி கூறுவதற்கும்' அடிப்படையாக இருக்கும் ஓர் உணர்வு 'மகிழ்ச்சி.'
இந்த மகிழ்ச்சிக்கான மூன்றடக்கு ஃபார்முலா ஒன்றைக் கொடுக்கிறார் பவுல்:
அ. அனைத்தையும் சீர்தூக்கிப் பாருங்கள்.
ஆ. நல்லதைப் பற்றிக் கொள்ளுங்கள்.
இ. தீயதை விட்டு விலகுங்கள்.
ஆக, நம் வாழ்க்கை நிகழ்வுகள் அல்லது தேர்வுகள் ஒவ்வொன்றிலும் இந்த மூன்று அடுக்கு ஃபார்முலாவை பொருத்திப்பார்த்துச் செயல்பட்டால் அங்கே மகிழ்ச்சி தானாக வந்துவிடும். இந்த மூன்றடுக்கில் ஏதாவது ஒன்றில் நாம் தடுமாறும்போதுதான் மகிழ்ச்சியை இழந்துவிடுகிறோம்.
அனைத்தையும் சீர்தூக்கிப் பார்க்காமல் நாம் அவசரப்படும்போதும், நல்லதைப் பற்றிக்கொள்வதற்குப் பதிலாக தீயதைப் பற்றிக்கொள்ளும்போதும், விட்டு விலக வேண்டிய தீமையிடம் ஒட்டி உறவாடும்போதும் நான் என் மகிழ்ச்சியை இழக்கிறேன்.
இந்த இடத்தில் நாம் மகிழ்ச்சிக்கும், இன்பத்திற்கும் உள்ள வித்தியாசத்தையும் நாம் உணர்ந்துகொள்ள வேண்டும். சில நேரங்களில் நம் தவறான முடிவுகள் அல்லது தேர்வுகளின் போது வெளிப்படும் சின்ன இன்ப உணர்ச்சியை நாம் மகிழ்ச்சி உணர்வாக எடுத்துக் குழப்பிக் கொள்கின்றோம். இது தவறு.
3. நீங்கள் அறியாத ஒருவர்
இயேசு, திருமுழுக்கு யோவான், குருக்கள், லேவியர் அனைவரும் ஒரே காலம் மற்றும் இடத்தில் வாழ்ந்தாலும் திருமுழுக்கு யோவான் மட்டுமே இயேசுவை அறிந்துகொள்கிறார். ஏன் திருமுழுக்கு யோவானுக்கு மட்டும் இது சாத்தியமானது? அவருடைய பிறப்பும் முன்னறிவிக்கப்பட்டது என்பதலா? இல்லை. அதையும் தாண்டிய ஏதோ சில காரணிகள் இருந்திருக்க வேண்டும்.
அந்தக் காரணிகளில் மூன்றை நாம் இன்றைய நற்செய்தி வாசகத்திலிருந்து நம்மால் எடுத்துக்கொள்ள முடியும்:
அ. தன்னை அறிந்தவர்
திருமுழுக்கு யோவான் தான் யார் என்று முதலில் தெளிவாக அறிந்திருந்தார். 'நான் மெசியா அல்ல,' 'நான் எலியா அல்ல,' 'நான் இறைவாக்கினர் அல்ல' என தான் என்னவெல்லாம் 'இல்லை' என்பதை முதலில் அறிந்திருக்கின்றார். தான் இல்லாத ஒன்றை தான் என்று முகமூடி அணிந்து கொள்ள அவருக்கு விருப்பமில்லை. ஏனெனில் முகமூடிகள் சில மணிநேரங்கள் நிலைக்கக் கூடியவை. முகமூடிகள் சிலரை சில நேரம் ஏமாற்றலாம். ஆனால், எல்லாரையும் எல்லா நேரமும் ஏமாற்ற முகமூடிகள் திறமையற்றவை. அவை கிழிந்து போகும். அல்லது அவை கிழிக்கப்படும். தனக்கு நன்மை தரக்கூடிய அந்த முகமூடிகள்கூட தனக்கு வேண்டாம் என நினைக்கிறார் திருமுழுக்கு யோவான்.
ஆ. தன் வரையறை அறிந்தவர்
'அவர் அந்த ஒளி அல்ல. மாறாக, ஒளியைக் குறித்து சான்று பகர வந்தவர்' என திருமுழுக்கு யோவானைப் பற்றி நற்செய்தியாளர் யோவான் எழுதுகின்றார். ஒளியைக் குறித்துச் சான்று பகர்கிறவர் ஒளிக்கு அருகில்தான் நிற்க வேண்டும். ஆக, ஒளிக்கும் சான்று பகர்பவருக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு உண்டு. இருந்தாலும் தன்னை ஒளியிலிருந்து விலக்கி நிற்கின்றார் திருமுழுக்கு யோவான். ஆக, தன் வரையறையை தானே வகுத்ததோடல்லாமல் அந்த வரையறைக்குள் தன்னை நிறுத்திக்கொள்வதில் உறுதியாயிருக்கிறார்.
இ. மிதியடிவாரை அவிழ்க்க
மிதியடிவாரை அவிழ்ப்பது என்பது மணமகன் நிலையை ஏற்பதற்குச் சமம். யூதர்களின் லெவிரேட் திருமண முறையில் திருமணம் முடிக்கத் தயாராகும் ஆண் அதற்குச் சாட்சியாக தன் மிதியடிகளைக் கழற்றிக் கொடுப்பார் (காண். ரூத்து 4:7). தான் மிதியடிவாரை அவிழ்க்கத் தகுதியற்றவர் என்று சொல்வதன் வழியாக தான் மணமகன் அல்ல என்பதையும் வெளிப்படையாகக் கூறுகின்றார் திருமுழுக்கு யோவான்.
இந்த மூன்று நிலைகளிலும் இவர் தெளிவாக இருந்ததால் 'அவர்கள் அறியாத ஒருவரை' திருமுழுக்கு யோவான் அறிந்துகொள்கின்றார்.
இவ்வாறாக, இன்றைய இறைவாக்கு வழிபாடு நமக்கு மூன்று வாழ்க்கைப் பாடங்களைக் கற்றுக்கொடுக்கிறது:
1. மகிழ்வனைத்தின் ஊற்று அவரென்று உணர்வது
2. மூன்றுஅடுக்கு மந்திரத்தைக் கையாளுவது
3. அறிவது - தன்னை, தன் வரையறையை, பிறரை
இன்று 'நாம் அறியாத ஒன்றாக' மகிழ்ச்சி விரலிடுக்களில் ஒளிந்து மறைந்துவிடுகிறது.
திருமுழுக்கு யோவான் நமக்கு மாதிரியாக நிற்கட்டும் - மகிழ்ச்சிக்கு!






இயேசுவுக்கு சான்று பகர்ந்த திருமுழுக்கு யோவான்

அருள்பணி அந்தோணிராஜ் -பாளை மறைமாவட்டம்

ஒருமுறை ஒரு பங்குத்தளத்தில் தியானப் பிரசங்கம் நிகழ்த்துவதற்காக இறையடியார் பரதேசி பீட்டருக்கு அழைப்பு வந்தது. அப்போது அவர், தான் பிரசங்கம் செய்ய இருக்கும் நாளுக்கு முந்தைய நாளிலேயே அங்கு வருவதாக அந்தப் பங்குத்தந்தையிடம் சொன்னார், பங்குத்தந்தையும் அதற்குச் சரியென்று ஒத்துக்கொண்டார்.
தியான பிரசாங்கத்திற்கான வேலைகளும் வெகுவிமரிசையாக நடந்தன. ஆனால் பரதேசி பீட்டர், தான் கூறியபடி அன்றையநாளில் வரமுடியவில்லை. இரவு நீண்டநேரம் ஆகிவிட்டது,
இனி அவர் காலையில்தான் வருவார் என்று பங்குதந்தையும் கோவில் கதவுகளை அடைத்துவிட்டு தூங்கச் சென்றுவிட்டார். ஆனால் பரதேசி பீட்டர் வந்த பேருந்து விபத்துக்குள்ளாக, விபத்து நடந்த இடத்தில் இருந்து வேறு பேருந்து கிடைக்காததால் அவர் நடந்தே நடு இரவில் ஆலயம் வந்து சேர்ந்தார். அங்கு ஆலயம் பூட்டப்பட்டு இருந்தது. வெளிக்கதவும் பூட்டப்பட்டு இருந்தது. காவலரையும் காணவில்லை. எனவே, அவர் வெளிக் கதவிலே தலைவைத்து நன்கு தூங்கிவிட்டார்.
அதிகாலையில் திருப்பலிக்கு மக்கள் வருவார்கள் என்பதால் காவலர் தூங்கி எழுந்து கதவைத்திறந்தார். அங்கு பரதேசி பீட்டர் எளிய கோலத்தில் ஒரு பரதேசி போன்று தூங்கிக்கொண்டு இருந்தார். அவரை இதுவரை பார்த்திராத காவலர் அவரைத் தட்டி எழுப்ப, அசதி மிகுதியால் அவர் எழுந்திரிக்க முடியவில்லை. அதனால் அந்த காவலர் அவரை கோபத்தோடு காலால் எத்தி, “இன்று இங்கு எவ்வளவு பெரிய மனிதர் வர போகின்றார்?, நீ இங்குவந்து இப்படித் தூங்கிகொண்டு இருக்கின்றாய்?” என்றார். அதற்கு அவர், “வருவோர் போவோருக்கு தொல்லை இல்லாமல் நான் இங்கு சற்றுத்தள்ளி சிறிதுநேரம் படுத்துக்கொள்கிறேன்” என்றார். அதற்கு அந்த காவலாளி அவர் வைத்திருந்த சோல்னா பையை பறித்துத், தூர எறிந்தார். அப்போது அதற்குள் இருந்த திருமறை நூலும் வெளியே வந்துவிழுந்தது. பின் காவலாளி வேறு பக்கம் சென்றுவிட்டார்.
இவர் கீழே விழுந்த திருமறை நூலை எடுத்து தட்டிக்கொண்டு இருக்கும் வேளையில், இவர் வருகின்றாரா என்று பார்க்க வந்த குருவானவர் நடந்த நிகழ்ச்சிகள் தெரியாமல் அவரை பார்த்து சந்தோசம்கொண்டு, அவரை உள்ளே அழைத்துச்சென்று தகுதியான ஓய்வு எடுக்க, அறையொன்றை கொடுத்து ஓய்வு எடுக்கச் சொல்லிவிட்டு ஆலயத்திற்கு சென்றார்.
தியான பிரசங்கம் சரியாக பத்து மணிக்கு ஆரம்பமானது. ஆலயத்தின் பீடத்தருகில் பரதேசி பீட்டர் பிரசங்கிக்க உள்ளே வந்துநின்றார். அப்போது பிரசங்கியார் யார் என்பதைக் காண விரும்பிய காவலாளி ஆலயத்தின் உள்ளே சென்று பார்க்கும்போதுதான், யாரை காலால் உதைத்து வெளியே தள்ளினாரோ அவர்தான் அங்கு அனைவராலும் பாராடடப்பட்டுக்கொண்டு இருந்தார். அதைக்கண்டு நடுங்கிப்போன காவலாளி, உடனே பங்கு தந்தையிடம் சென்று நடந்ததை கூறி கதறி அழுதார். பங்கு தந்தைக்கும் கவலையாகி போய்விட்டது. மாலை வேளையில் பிரசங்கம் முடிந்தவுடன் காவலாளி பரதேசி பீட்டரின் காலில் விழுந்து மன்னிப்பு கேட்டார். அப்போது பரதேசிப் பீட்டர் அவரிடம், “நான் கடவுளல்ல, கடவுளைப் பற்றி எடுத்துத்துரைக்கும் ஒரு சாதாரண மனிதர், எதற்காக என்னுடைய காலில் விழுகிறாய்?” என்று சொல்லி அவரை மன்னித்து, இதைக்குறித்து தான் ஒன்றும் கவலைப்படவில்லை என்று சொல்லி அங்கிருந்த எல்லோரையும் பரவசப் படுத்தினார்.
“நான் கடவுளல்ல, கடவுளைப்பற்றி எடுத்துரைக்கும் ஒரு சாதாரண மனிதர்” என்ற இறையடியார் பரதேசிப் பீட்டர் வார்த்தைகள் நமது சிந்தனைக்கு உரியது. திருவருகைக் காலம் மூன்றாம் ஞாயிற்றுக்கிழமையான இன்று நாம் படிக்கக்கேட்ட வாசகங்கள் தரும் சிந்தனை ‘திருமுழுக்கு யோவானைப் போன்று இயேசுவுக்கு சான்று பகர்ந்து வாழ்வோம்’ என்பதாகும். நாம் எப்படி இயேசுவுக்கு சான்றுபகர்ந்து வாழ்வது எனச் சிந்தித்துப் பார்த்து நிறைவுசெய்வோம்.
திருவருகைக் காலம் தொடங்கியதிலிருந்தே நாம் திருமுழுக்கு யோவானைக் குறித்து அதிகமாக வாசிக்கின்றோம். இன்றைய நாளிலும் நாம் அவரைக் குறித்துத்தான் சிந்தித்துப் பார்க்க இருக்கின்றோம். இன்றைய நற்செய்தி வாசகத்தில் எருசலேமிலுள்ள யூதர்கள் அனுப்பிய குருக்களும் லேவியர்களும் நீர் யார்? என்று கேட்கின்றபோது அவர் நான் மெசியாவும் அல்ல, எலியாவும் அல்ல மாறாக மெசியாவைக் குறித்து சான்றுபகர வந்தவன் என்று மிகத் திட்டவட்டமாகக் கூறுகின்றார். வீண் பெருமைகளையும், அடுத்தவருக்குச் சேரவேண்டிய பேரையும் புகழையும் தானே அனுபவிக்கும் மக்களுக்குக் மத்தியில், திருமுழுக்கு வித்தியாசமான மனிதராகத் திகழ்கின்றார். அவர் தான் உண்மையிலே மெசியா அல்ல, மெசியாவைக் குறித்துச் சான்று பகரவந்தவன் என்ற முழங்குகின்றார்.
திருமுழுக்கு யோவான் நினைத்திருந்தால், தான்தான் மெசியா எனச் சொல்லியிருக்கலாம், மக்களும் அதை நம்பி இருப்பார்கள். ஏனென்றால் அந்தக் காலத்தில் வாழ்ந்த மக்கள் மெசியாவின் வருகைக்காக ஆவலோடு எதிர்பார்த்திருந்தார்கள். அத்தகைய சூழலை தனக்குச் சாதகமாக பயன்படுத்திக்கொண்டு திருமுழுக்கு யோவான் தன்னை மெசியா என மக்களிடத்தில் கூறியிருக்கலாம். ஆனால் அவர் அப்படிச் செய்யவில்லை. அவர் தான் ஒளியைக் குறித்து சான்றுபகர வந்தவனே ஒழியே, தான் ஒளி அல்ல என்பதைத் திட்டவட்டமாக அறிவிக்கின்றார்.
திருமுழுக்கு யோவானின் இத்தகைய ஒரு பெருந்தன்மைக்குப் பின்னால் இருந்த மனநிலை என்னவென்று சிந்தித்துப் பார்க்கவேண்டும். நிச்சயமாக தன்னை முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்ட, முழுமையாக அன்புசெய்த ஒருவரால்தால் இப்படிச் செய்யமுடியும்.
திருமுழுக்கு யோவான் தன்னை முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்டார்; முழுமையாக அன்புசெய்தார். அதனால்தான் அவர் அப்படிச் சொன்னார். ஆகவே, இறைப்பணியைச் செய்யும் ஒவ்வொருவரும் தன்னை முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியவராகவும், முழுமையாக அன்பு செய்யக்கூடியவராக இருக்கவேண்டும். தன்னை ஏற்றுக்கொள்ளாத ஒருவரால் பிறரையும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது, பிறரை அன்புசெய்யமுடியாது ஆழமான உண்மை.
திருமுழுக்கு யோவானிடமிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ளவேண்டிய அடுத்த பாடம்: தன்னை முன்னிலைப்படுத்தாமல், தன் தலைவனாகிய இயேசுவை முன்னிலைப்படுத்தக் கூடிய ஒரு பண்பாகும். ஒரு இறையடியாருக்கு இருக்கவேண்டிய தகுதியே இதுதான். ‘கடவுளின் மகிமையையும், பெருமையையும் விளங்கிச் செய்ய தான் ஒரு கருவி என்ற மனப்பான்மையோடு வாழவேண்டும். இதற்கு அடிப்படையாக இருப்பது தாழ்ச்சி என்ற குணம்தான். திருமுழுக்கு யோவான் சொல்கிறார், “நீங்கள் அறியாத ஒருவர் உங்களிடையே நிற்கிறார்; அவர் எனக்குப்பின் வருபவர்; அவருடைய மிதியடி வாரை அவிழ்க்கக்கூட எனக்குத் தகுதியில்லை” என்று. இப்படியெல்லாம் சொல்வதற்கு திருமுழுக்கு யோவானிடத்தில் நிறைய தாழ்ச்சி இருந்திருக்கவேண்டும். எனவே, இறையடியார் ஒவ்வொருவரும், இறைப்பணி செய்கின்ற ஒவ்வொருவரும் ‘தான் ஒன்றுமில்லை, எல்லாப் புகழும் இறைவனுக்கே’ என்ற மனநிலையோடு வாழவேண்டும். அதற்குத் தான் என்ற ஆணவத்தை அல்ல, தாழ்ச்சியை ஆடையாக அணியவேண்டும்.
ஒரு ஞானியிடத்தில் சீடராகச் சேர்வதற்கு இளைஞர் ஒருவர் தன்னுடைய இரண்டு கைகளிலும் தாமரை மலர்களை ஏந்தி வந்தார். அப்போது அந்த ஞானி அவரிடத்தில், “கீழே போடு” என்று கத்தினார். தாமரை மலரை இடது கையில் வைத்திருப்பது அமங்களம் என்பதற்காகத்தான் ஞானி கீழேபோடு என்று சொல்கிறாரோ என நினைத்த அந்த இளைஞர், தன்னுடைய இடது கையிலிருந்த தாமரை மலரைக் கீழே போட்டார். அப்போதும் அந்த ஞானி ‘கீழே போடு’ என்று கத்தினார். தன்னுடைய வலது கையில் இருக்கும் தாமரை மலரையும் கீழே போடச் சொல்கிறாரோ என்னவோ என நினைத்த அந்த இளைஞர் தன்னுடைய வலது கையிலிருந்த தாமரை மலரையும் கீழே போட்டார். அப்போதும் ஞானி அந்த இளைஞரைப் பார்த்து ‘கீழே போடு என்று கத்தினார்.
கையிலிருந்த இரண்டு மலர்களையும் கீழேபோட்டாயிற்று. இன்னும் எதைக் கீழே போடுவது என்று குழம்பிப்போன இளைஞர் ஞானியிடத்தில், “இன்னும் எதைக் கீழே போடுவது?” என்று கேட்டார். அதற்கு ஞானி, “நான் கீழேபோடச் சொன்னது தாமரை மலர்களை அல்ல, தான் என்ற ஆணவத்தை” என்றார். அப்போதுதான் அந்த இளைஞர் உண்மையை உணர்ந்தார். சீடராக இருப்பதற்கு முதன்மையான தகுதியே தான் என்ற ஆணவத்தை அகற்றுவதுதான்.
ஆகவே, திருமுழுக்கு யோவான் எப்படி தாழ்ச்சியோடு வாழ்ந்தாரோ அதைப்போன்று இறைப்பணி செய்யும் நாம் ஒவ்வொருவரும் தாழ்ச்சியோடு வாழவேண்டும்.
நிறைவாக கிறிஸ்தவர்களாகிய நாம் ஒவ்வொருவரும் கடைபிடித்து வாழக்கூடிய பண்பு ; எல்லாச் சூழ்நிலைகளிலும் நன்றிசொல்வதாகும். தெசலோனிக்கேயருக்கு எழுதிய முதல் திருமுகத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில் படிக்கின்றோம்,
“எல்லாச் சூழ்நிலையிலும் நன்றிகூறுங்கள்’ என்று. ஆம், கிறிஸ்துவின் சீடர்களாகிய நாம் ஒடுக்கபட்டவருக்கு நற்செய்தியை அறிவிக்கின்றபோது, உள்ளம் உடைந்தவரைக் குணப்படுத்துகிறபோது, சிறைப்பட்டவருக்கு விடுதலையைப் பறைசாற்றுகின்றபோது... (முதல் வாசகம்) பல்வேறு சவால்களை, பிரச்சனைகளை சந்திக்கலாம். அத்தகைய தருணங்களில் நாம் மனம் உடைந்துபோகக்கூடாது, மாறாக நாம் நன்றிசெலுத்தவேண்டும்.
ஏனென்றால் நாம் எல்லாவற்றிற்கும் நன்றிசெலுத்துகின்றபோது வாழ்க்கையை எதிர்மறையாக அல்ல, நேர்மறையாக பார்க்கப் பழகிவிட்டோம் என்று அர்த்தமாகும்.
கவிஞன் ஒருவன் சொல்வான், “கண்ணீர் துளியில் வைரங்கள் செய்யும் கலைகள் கண்டுகொள், காலுக்கு செருப்பு எப்படி வந்தது ? முள்ளுக்கு நன்றி சொல்” என்று. ஆகவே நாம் எல்லாச் சூழ்நிலைகளிலும் இறைவனுக்கு நன்றிசொல்ல கற்றுக்கொள்வோம். அதைவிடவும் திருமுழுக்கு யோவானைப் போன்று நம்மை முழுமையாய் ஏற்றுக்கொள்வோம், தாழ்ச்சியோடு வாழ்வோம். அதன்வழியாக இறையருள் நிறைவாய் பெறுவோம். 



Saturday, 9 December 2017

திருவருகை ஞாயிறு -2 - ஆண்டு-2

திருவருகை ஞாயிறு -2 - ஆண்டு-2

எசா 40:1-5, 9-11; 2 பேது 3 - 8-14; மாற் 1:1-8



இறைவன் கூக்குரலிடுகிறார்

அருள்பணி லூர்துராஜ் பாளை மறைமாவட்டம்

கோவை நகர். கௌலி ப்ரவுன் சாலை. ஹவுசிங் யூனிட் காம்பவுண்ட்சுவர் அந்த வழியாகச் செல்லும் அனைவரும் நின்று படித்து இரசிக்கும் வண்ணம் சுவர் எழுத்துக்கள் கிண்டலடிப்பது போல கிறிஸ்தவ சமய ஒரு பிரிவினருக்கும் பெரியார் கட்சித் தொண்டர் களுக்கும் இடையே நடைபெற்ற சுவர் எழுத்துப்போட்டி.

"இயேசு சீக்கிரம் வருகிறார்' - அல்லேலூயா இயக்கத்தினர்
அதுவரை மக்கள் என்ன செய்வது"-திராவிடக் கழகத்தினர்
"அதுவரை பாவம் செய்தலை விட்டுமனந்திரும்பி நட'- அ.இ.
'இப்போது அவர் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறார்" – தி.க.
"நீ மனந்திரும்பட்டும் என்று காத்துக்கொண்டிருக்கிறார்"- அ.இ.

சுவையான, சிந்திக்கத் தூண்டும் சுவர் எழுத்துப் போராட்டம் "ஆண்டவர் தம் வாக்குறுதியை நிறைவேற்றக் காலம் தாழ்த்துவதாகச் சிலர் கருதுகின்றனர். ஆனால் அவர் அவ்வாறு காலந்தாழ்த்துவதில்லை. மாறாக உங்களுக்காகப் பொறுமையோடிருக்கிறார். யாரும் அழிந்து போகாமல் எல்லாரும் மனம் மாற வேண்டுமென விரும்புகிறார்" (2 பேதுரு 39) மனிதன் மனந்திரும்பட்டும் என்று கடவுள் காத்துக் கொண்டிருப்பவர் மட்டுமல்ல. கூக்குரல் இடுபவரும் கூட. "பாலை நிலத்தில் குரல் ஒன்று முழங்குகின்றது. ஆண்டவருக்காகப் பாதையைச் செம்மையாக்குங்கள்" (எசா 40:3)
பாலைவனத்தில் ஒரு கூக்குரல் - இது திருமுழுக்கு யோவானின் குரல் என்று நாம் நினைக்கிறோம். உண்மை அதுவல்ல. கூக்குரல் இடுவது இறைவனே. பாலை நிலம் என்பது நமது வாழ்க்கையே! அமைதியாகத் தாழ்ந்த குரலில் பேகம் இறைவன் அவ்வப்போது கூக்குரலிடுகிறார், நம்மை உசுப்புவதற்காக சுனாமியாகச் சுழன்றடித்த பேரிடர் இறைவனின் கூக்குரல் இல்லையா? இயற்கைக்கு ஊறுவிளைவிக்காதே என்பதுதானே அதன் முழக்கம் சுட்டெரிக்கும் வெயிலும் வெப்பமும் கூட இறைவனின் கூக்குரல் அன்றோ சுற்றுப்புறச் சூழலை மாசுபடுத்தாதே என்பதுதானே அதன் விளக்கம்.
இயற்கையின் சீற்றமாக மட்டுமல்ல, இறைவாக்கினரின் எச்சரிக்கையாகவும் இறைவன் கூக்குரலிடுகிறார் என்பதுதான் இன்றைய திருவழிபாட்டுச் செய்தி
தூங்குபவனை எழுப்பிவிடலாம். தூங்குவது போல் பாசாங்கு செய்பவனை என்ன செய்தும் எழுப்ப முடியாது. இறைவாக்கினர் எசேக்கியேல் வழியாக இறைவன் எழுப்பும்கூக்குரல் தூங்குகிறஅல்லது தூங்குவது போல் நடிக்கிற நம்மை உலுக்கட்டும் "மனம் மாறி உங்கள் குற்றங்கள் அனைத்தையும் விட்டு விலகுங்கள். எனக்கு எதிராக நீங்கள் இழைத்த குற்றங்கள் அனைத்தையும் விட்டு விடுங்கள். புதிய இதயத்தையும் புதிய மனத்தையும் பெற்றுக் கொள்ளுங்கள். மனம் மாறுங்கள் வாழ்வு பெறுங்கள்" (எசேக்.18:30-32)
மனந்திரும்பத்தேவையில்லை என்று தான் இன்றைய மனிதனும் நினைக்கிறான். இயேசுவைப் பொறுத்தவரை அவரைக் கொன்றவர்கள், மனந்திரும்ப மறுத்தவர்கள் ஒழுக்கக்கேடு உள்ளவர்கள் அல்ல. தங்களையே நேர்மையாளர்களாக நினைத்த பரிசேயர்களே!
'பாவமே இல்லை என்று சொல்வது தான் இன்றைய உலகின் மிகப்பெரிய பாவம்' என்றார் திருத்தந்தை 6ஆம் பவுல். அழுக்கோடிருக்கும் குழந்தை, அம்மா குளிக்கக் கூட்டிப்போகும் போது அடம்பிடிப்பதைப்போல தன் மன அழுக்குகளைப் பற்றி உணர்வற்று இருக்கிறோம்.
தன்னிலை உணர்தல், தன் தவறுகளை ஏற்றுக் கொள்ளுதல் இதுவே மனந்திரும்புதலின் அச்சாணி, தவறு என்பது முதுகுபோல, தன் தவற்றை எவரும்பார்ப்பதில்லை. அதனால்தான் அடுத்தவன் கண்ணில் உள்ள துரும்பைப் பார்க்கிறோம். நம் கண்ணில் உள்ள விட்டத்தை நம்மால் பார்க்க முடிவதில்லை.
உடல் அழுக்கைச் சுட்டிக்காட்டப் பலர் வருவர். மனஅழுக்கை அவரவர் உணர்ந்தால்தான் உண்டு. அப்படியே உணர்ந்தாலும் அதிலிருந்து விடுபட நாம் கையாளும் வழிகள் பெரிதும் பலவீனமானவை.
ஒரு முக்கிய தலைவர் தன் செயலரோடு வெளிநாட்டுக்கு விமானம் ஏறினார். ஒரே துர்நாற்றம் எங்கிருந்து வருகிறது? புரியவில்லை. விமானத்தை விட்டு இறங்கி விடுதியில் தங்கியபோது அதே துர்நாற்றம். பிறகுதான் தெரிந்தது அதற்குக் காரணம் தன் செயலரின் காலுறை (Socks) என்று. உடனே கத்தினார். உன் சாக்ஸை மாற்று என்று. உடனே செயலர் மாற்றிக் கொண்டாராம் வலது காலில் இருந்த காலுறையை எடுத்து இடது காலிலும் இடது காலில் இருந்ததை எடுத்து வலது காலிலுமாக.
இப்படித் தான் இருக்கின்றன நமது மனமாற்றங்கள் எல்லாம். சில சமயங்களில் DDT பாவசங்கீர்த்தனங்களில் திருப்தி காண்கிறோம். குளம் ஒன்றில் நாற்றக் குமிழிகள் கொப்புளித்தன. நாற்றம் தாங்காது மக்கள் முறையிட அரசு அதிகாரிகள் வந்தனர். DDT மருந்து அடித்தனர். நாற்றம் குறைந்தது. போய் விட்டனர். பின்னும் குமிழிகள். மறுபடி நாற்றம். மறுபடி அதே மருந்தடிப்பு தற்காலிக நிவாரணம். மீண்டும் நாற்றம். ஒருவன் சொன்னான்: "நீர்க்குமிழிகள் எழுந்தால் குளத்தின் ஆழத்தில் ஏதோ அழுகிக் கிடக்கிறது என்று பொருள்' மூச்சைப் பிடித்து ஆழத்தில் இறங்கி அழுகிய பிணத்தை எடுத்து எறிந்தார்கள். பிறகு குமிழி இல்லை. நாற்றம் இல்லை. நீரும் தெளிந்தது.
"இன்று நீங்கள் அவரது குரலுக்குச் செவிசாய்த்தால் எத்துணை நலம்! அன்று மெரிபாவிலும், பாலை நிலத்தில் மாசாவிலும் செய்ததுபோல், உங்கள் இதயத்தைக் கடினப்படுத்திக் கொள்ளாதீர்கள்’ (தி.பா.95:7,8)


மகிழ்வுட்டும் மறையுரை

குடந்தை அந்தோணிசாமி

ஆண்டவரின் ஆசியைப் பெறுவோம்

பிறக்கப்போகும் ஆண்டவர் எப்படிப்பட்டவர் என்பதை இறைவாக்கினர் எசாயா தெளிவாக முதல் வாசகத்தில் சுட்டிக்காட்டுகின்றார்: ஆயனைப்போல் தம் மந்தைகளை அவர் மேய்ப்பார்; ஆட்டுக் குட்டிகளைத் நம் கையால் ஒன்று சேர்ப்பார்; அவற்றைத் தம் தோளில் தூக்கிச் சுமப்பார்: ளையாடுகளைக் கவனத்துடன் நடத்திச் செல்வார் (எசா 40:11). அவர் மிகுந்த பொறுமையைக் கையாள்வார்; யாரும் அழிந்து போகாமல் எல்லாரும் நாம் மாறவேண்டும் என்று விரும்புவார் (2 பேது 3:9).
திருமுழுக்கு யோவான் எப்படிப்பட்டவர் என்று நமக்குத் தெரியும். வர் மனிதராய்ப் பிறந்தவர்களுள் திருமுழுக்கு யோவானைவிடப் பெரியவர் வரும் தோன்றியதில்லை (மத் 1:1) என்று இயேசுவால் புகழப்பட்டவர். அப்படிப்பட்டவர் தன்னைவிட இயேசு வலிமை மிக்கவர் எனச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.(மாற்கு l:7).
ஆக, ஒரு நல்ல ஆயனை, நாம் நலமுடன் வாழவேண்டும் என்று விரும்புகின்றவரை, வலிமைமிக்கவரை நாம் நம் நடுவே சில வாரங்களில் வரவேற்கப்போகின்றோம். வரவிருக்கும் ஆண்டவரை நாம் தகுதியுடன் வரவேற்க என்ன செய்ய வேண்டும்? என்பதை இன்றைய நற்செய்தி கட்டிக்காட்டுகின்றது.
திருமுழுக்கு யோவான் நம்மைப் பார்த்து: மனம் மாறுங்கள் என்கின்றார்: இயேசுவிடமிருந்து தூய ஆவியாரின் வரங்களையும் (கொரி 12:8-10), கனிகளையும் (கலா 5:22-23) பெற்று நாம் வளமுடன் வாழ நமது மனமாற்றத்தை ஒரு நிபந்தனையாக நம்முன் வைக்கின்றார்.
மனம் என்பது ஒரு காசுபோன்றது. அதற்கு இரண்டு பக்கங்கள் உள்ளன. ஒன்று ஆசை, மற்றொன்று அறிவு. அறிவே ஆசைக்கு அடித்தளம். ஆசையே அனைத்திற்கும் காரணம்! மனமாற்றம் அடைய விரும்புகின்றவர்கள் காணாமற்போன மகன் போல அறிவுத் தெளிவை (லூக் 15:17) ஆராய்ந்துபார்க்க வேண்டும் மதிப்பீட்டுப் பட்டியல் சரியாக இருக்கின்றதா? என்பதை உய்த்துணர வேண்டும்!
இதோ தன் அறிவைத் தெளிவாக வைத்திருந்த ஒரு மனிதனின் கதை இக்கதை நம் மதிப்பீட்டுப் பட்டியலை சரிபார்க்க நமக்கு உதவும்.
டெட்ரூஜென் (Tetsugen) என்ற ஒரு ஜப்பானியர் தியானத்தில் (Zen) மிகுந்த ஈடுபாடு உடையவர். அப்பொழுது சீன மொழியில் மட்டுமிருந்த புத்தரது ஆத்திரங்களை ஜப்பானிய மொழியில் அவர் வெளியிடத் தீர்மானித்தார். மரப்பலகையில் அந்தச் சூத்திரங்களைச் செதுக்கி ஏழாயிரம் பிரதிகளை வெளியிடத் தீர்மானித்தார். நன்கொடை வசூலித்தார். பத்து வருடங்கள் உருண்டோடின திடீரென யூஜி ஆற்றில் வெள்ளம் வந்து மக்கள் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டனர். சேர்த்த பணத்தை ஏழை மக்களின் பட்டினியைப் போக்கச் செலவழித்தார். மீண்டும் பணம் சேர்த்தார். திடீரென மக்களைத் தொற்றுநோய் பற்றியது. நன்கொடையை நோயுற்றோர்க்குக் கொடுத்தார். மீண்டும் நன்கொடை வசூலித்து இருபது வருடங்கள் கழித்து மூன்று பிரதிகள் எடுத்தார். அதில் ஒரு பிரதி இன்றும் ஒபாக்கூ (Obaku) மடாலயத்தில் உள்ளது.
இந்த ஜப்பானியர் மனித வாழ்க்கையைவிட மேலானது எதுவும் இல்லை என்பதை உலக மக்களுக்குச் சுட்டிக்காட்டுகின்றார். மனிதர்கள் வாழவேண்டும் என்பதற்காக நல்லாயனாக உதித்து பாவிகளாகிய நமக்காக உயிரைக் கொடுத்த உத்தமரைச் சந்திக்க, நாம் அவரைப் போலவே மக்களின் வாழ்க்கைக்கு நமது மதிப்பீட்டுப் பட்டியலிலே முதலிடம் கொடுப்போம்.
மனம் எனும் விளக்கினிலே மனமாற்றம் எனும் எண்ணெயூற்றி,
மனித நேயம் எனும் திரியிட்டு
வாழ்வு எனும் ஒளிதந்து, இருள்போக்கி –
பாவ இருள்போக்கி பெறுவோம்.
ஆண்டவரின் ஆசியைப் பெறுவோம்!
மேலும் அறிவோம் :
இருள் நீங்கி இன்பம் பயக்கும் மருள்நீங்கி
மாசறு காட்சி யவர்க்கு (குறள் : 352).
பொருள்: அறியாமை ஆகிய மயக்கம் களைந்து மெய்யறிவு பெற்றவர்க்கு மாசற்ற உண்மை தோன்றும்: அறியாமை இருள் விலகுவதால் இன்பப் பேறு வாய்க்கும்!




மனமாற்றும்..

அருள்பணி முனைவர் ம.அருள்



திருவருகைக் காலம் மனமாற்றத்தின் காலம். இதில் நான்கு கூறுகள் உண்டு. 1. மனம் வருந்துதல் 2. மனமாற்றம் 3. இறைவனின் வருகைக்காகக் காத்திருத்தல். 4. அதற்காக தயாரித்தல். இன்றைய இறைவார்த்தை வழிபாடு நமக்கு இன்று விடுக்கும் சவால் மனமாற்றம்தான். பாபிலோனிய அடிமைத் தனத்திலிருந்து இஸ்ரயேல் மக்கள் புறப்பட்ட காலம். ஏனெனில் மக்களின் இதயங்களை நெறிப்படுத்தி, இறைவனின் கருணையை எடுத்துரைத்து, உள்ளம் கலங்க வேண்டாம் என்று நம்பிக்கையூட்டுகிறது முதல் வாசகம் (எசாயா:40:9-11). இதற்காக ஆண்டவன் வழியை ஆயத்தமாக்குங்கள் பள்ளத்தாக்குகள் நிரப்பப்பட்டுக் குன்றுகள் தாழ்த்தப்படட்டும் கரடு முரடானவை சமதளமாக்கப்படட்டும் என்று இந்த மனித உள்ளத்தில், அறை கூவல் விடுக்கிறார் இறைவாக்கினர் (எசாயா:40:3-4). இன்றைய நற்செய்தி அறிவிப்பது போல, பாலைவனத்திற்கு வந்து பாவ மன்னிப்பு பெறுங்கள், மனம் மாறி திருமுழுக்குப் பெறுங்கள் என்று அழைப்பு விடுக்கிறார் திருமுழுக்கு யோவான் (மாற்கு:1:4).
பழைய ஏற்பாட்டிலே இஸ்ரயேல் மக்கள் எகிப்திலிருந்து வெளிவந்த போது, அவர்கள் பலவற்றை விடவேண்டியிருந்தது. தாங்கள் வழக்கமாக உண்ட மீன், வெங்காயம், கொம்மட்டிக்காய், கீரை, வெள்ளைப் பூண்டு ஆகியவற்றை விட வேண்டியிருந்தது (எண்:11:4-5). பாலை நிலத்திற்கு வருவது என்பது, நாம் வழக்கமாகச் சார்ந்திருக்கும் பாவநிலையை விட்டுவிட்டு கடவுள் முன் வருவதைக் குறிக்கிறது. ஆகவே பாலை நிலம் போதல் என்பது மனம் திரும்புதலின் முதல் படியாகும்.
நாம், பிறந்த குழந்தையாக இருந்தபோது திருமுழுக்குப் பெற்றுவிட்டோம். இந்த திருவருகைக் காலத்தில் ஒரு திருமுழுக்கு நம்மில் நடைபெற வேண்டும். அதாவது நாம் நம்மையே சரிக்கட்டி, அல்லது ஏமாற்றி ஒளித்து வைத்திருக்கும் தீய பழக்கங்கள், செயல்கள், மற்றும் ஒளித்து வைத்திருக்கும் இடங்களை விட்டு வெளியேற வேண்டும். நம்மில் இருக்கும் பாவம் என்ற பள்ளதாக்குகள் அகற்றப்பட்டு, சரிசெய்யப்பட வேண்டும். நம்மிடம் மலை போல் குவியும் கோபம், விரோதம், பகைமை, பொய்மை, பொறாமை, திருட்டு, காமம், களவு, வஞ்சகம், தீச்செயல்கள் தீக்கிரையாக்கப்பட வேண்டும். இறைவன் படைத்த சாதகப் பறவையானது குளம், குட்டைகளில் தேங்கிக் கிடக்கும் நீரையோ, கழிவு நீரையோ பருகாது. கார் காலத்தில் பெய்யும் மழை நீரை வாய் திறந்து பருகி உயிர் வாழ்கிறது. நாமும் சாதகப் பறவையாக மாற இந்த திருவருகைக் காலம் அழைப்பு விடுக்கிறது. யாரும் அழிந்து போகாமல், எல்லோரும் மனம் மாறவேண்டும் என கடவுள் காத்திருக்கிறார் (2பேதுரு:3:9) என்று புனித பேதுரு இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில் குறிப்பிடுகிறார்.
அன்பார்ந்தவர்களே! அவன் அப்படி, இவள் இப்படி என்றெல்லாம் மற்றவரை குறை கூறி தீர்ப்பிட்டு அவர்கள் மனம் மாற வேண்டும் என நினைக்கிறோம். மாறாக 80 வயதான ஒருவர், முதலில், இந்த உலகை மாற்றுவேன் என சபதமிட்டு, தோல்வி கண்டார். பின் ஊரையும் என் குடும்பத்தையும் மாற்றுவேன் என கூறி அதிலும் தோல்வியைக் கண்டார். இறுதியாக இறைவா! என்னை மாற்றிட எனக்கு வரம் தாரும் என வேண்டி சிந்திக்கத் தொடங்கினார். ஆம்! இந்த திருவருகைக் காலம் நாம் நம்மில் உள் நோக்கிய ஒரு பயணம் செய்ய அழைப்பு விடுக்கிறது. இது தான் அகப்பார்வை. நாம் நல்லவர்களாக பிறர் முன் காட்டிய போலித் தனமான வெளித்தோற்றத்தைக் களைந்துவிட்டு, சக்கேயுவைப் போல, மரியமதலேனாளைப் போல, கண்ணீர் சிந்தி மனம் மாறிய பேதுருவைப் போல மனமாறுவோமா? கண்ணகியின் காற் சிலம்புக்கு முன் பாண்டிய மன்னன் நெடுஞ்செழியன், நானே கள்வன், நானே குற்றம் செய்தவன் என சுய பரிசோதனை செய்தது போல நாமும் செய்வோமா?



நற்செய்தியின் தொடக்கம் நம்பிக்கை  

அருள்பணி ஏசு கருணாநிதி - மதுரை

'அஞ்சாதீர்கள். இதோ, எல்லா மக்களுக்கும் பெரும் மகிழ்ச்சியூட்டும் நற்செய்தியை உங்களுக்கு அறிவிக்கிறேன். இன்று ஆண்டவராகிய மெசியா என்னும் மீட்பர் உங்களுக்காக தாவீதின் ஊரில் பிறந்திருக்கிறார்!'  
வயல்வெளியில் தங்கி தங்கள் கிடையைக் காவல் காத்துக்கொண்டிருந்த இடையர்களுக்கு இயேசுவின் பிறப்பு மகிழ்ச்சியூட்டும் 'நற்செய்தி' என அறிவிக்கப்படுகின்றது. ஆங்கிலத்தில் 'நோ நியூஸ் இஸ் குட் நியூஸ்' என்ற பழமொழி உண்டு. அதாவது, ஒன்றைப் பற்றி செய்தி வராமல் இருக்கிற வரைக்கும் அது நல்ல செய்தி. அல்லது செய்தி என்று ஏதாவது ஒன்றைப் பற்றி ஏதாவது வந்தால் அங்கே ஏதோ எதிர்மறையானது இருக்கிறது என்று அர்த்தம்.   இன்றைய முதல் (காண். எசாயா 40:1-5, 9-11) மற்றும் நற்செய்தி வாசகங்களின் (காண். மாற்கு 1:1-8) மையமாக இருக்கும் ஒற்றைச் சொல் 'நற்செய்தி.' 'நற்செய்தி' என்றால் 'நல்ல செய்தி' என்று புரிந்து கொள்வது மிகவும் குறுகிய புரிதலாக இருக்கும். 'நற்செய்தி' என்ற வார்த்தைக்கான விளக்கத்தை நம் மேனாள் திருத்தந்தை 16ஆம் பெனடிக்ட் அவர்கள், 'நாசரேத்தூர் இயேசு' நூல் முதல் பாகத்தில் பின்வருமாறு பதிவு செய்கிறார்:  
'நற்செய்தியாளர்கள் இயேசுவின் போதனையை 'யுவாங்கெலியோன்' என்ற கிரேக்க பதத்தால் குறிப்பிடுகின்றனர். இந்த பதத்தின் பொருள் என்ன? இதை நாம் 'நற்செய்தி' என்று மொழி பெயர்க்கிறோம். 'நற்செய்தி' என்ற வார்த்தை கவர்ச்சிகரமாக இருக்கிறது. ஆனால், 'யுவாங்கெலியோன்' என்ற வார்த்தையின் முழுப்பொருளை இது பிரதிபலிப்பதில்லை. தங்களையே தலைவர்களாகவும், மீட்பர்களாகவும், இரட்சகர்களாகவும் கருதிக்கொண்ட உரோமை பேரரசர்களின் வார்த்தை இது. பேரரசரால் விடுக்கப்பட்ட எல்லா செய்தியும் - நல்லது, கெட்டது, மகிழ்ச்சி தரக்கூடியது, துன்பம் தரக்கூடியது - இலத்தீன் மொழியில் 'எவாங்கெலியும்' என்று சொல்லப்பட்டது. இதன் பொருள் என்னவென்றால், பேரரசனிடமிருந்து வரும் எச்சொல்லும் உலகை மாற்றக்கூடிய ஆற்றல் பெற்றுள்ளது. இந்த வார்த்தையை நற்செய்தியாளர்கள் எடுத்து தங்களின் எழுத்துக்களுக்குப் பெயராகச் சூட்டக் காரணம் என்னவென்றால், உரோமைப் பேரரசர்களின் வார்த்தைகள் பல நேரங்களில் நல்லதற்கான மாற்றத்தைக் கொண்டுவரவில்லை. அவர்கள் சொன்னார்கள். செய்யவில்லை. ஆனால், தனது சொந்த அதிகாரத்தால் பேசும் இயேசுவின் வார்த்தை ஒரே நேரத்தில் சொல்லாகவும், செயலாகவும் வெளிப்படுகிறது.'  
இவ்வாறாக, எந்த வார்த்தை ஒரே நேரத்தில் சொல்லாகவும், செயலாகவும் வெளிப்படுகிறதோ அந்த வார்த்தையே 'நற்செய்தி.' இன்று சில வங்கிகள் மற்றும் தனியார் நிறுவனங்களில்கூட இந்நிறுவனங்களின் தயாரிப்புக்களை மற்றவர்களுக்குப் பரவாலக்கம் செய்பவரை 'எவான்ஞ்செலிஸ்ட்' ('நற்செய்தியாளர்') என்று அழைக்கின்றனர். ஆனால் இவர்களின் நற்செய்தி சொல்லாகவும், செயலாகவும் இருக்கிறதா என்பது ஐயத்திற்குரியது.  
'கடவுளின் மகனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவைப் பற்றிய நற்செய்தியின் தொடக்கம்' என்று தன் நற்செய்தி நூலுக்கு முகவுரை தருகின்றார் இரண்டாம் நற்செய்தியாளர் மாற்கு.   நற்செய்தியின் தொடக்கம் என்று எழுதிவிட்டு உடனடியாக வாசகரை பாலைநிலத்திற்கு அழைத்துச் செல்கின்றார் மாற்கு நற்செய்தியாளர்:  
நற்செய்தி தொடங்கும் இடம்: பாலைவனம் 
நற்செய்தியைத் தொடங்குபவர்: திருழுழுக்கு யோவான் 
நற்செய்தியின் கூறு: 'வலிமைமிக்க ஒருவர் ... தூய ஆவியால் திருமுழுக்கு'  
ஆக, நற்செய்தி என்பது யாரும் எதிர்பாராத இடத்தில், யாரும் எதிர்பாராத நபரால், யாரும் எதிர்பாராத விதமாக தொடங்குகிறது. இதுதான் கிறிஸ்து பிறப்பின் எதார்த்தமும் கூட: யாரும் எதிர்பாராத இடத்தில், யாரும் எதிர்பாராத நபர் வழியாக, யாரும் எதிர்பாராத விதமாக நடந்தேறுகிறது.  
திருவருகைக்காலத்தின் இரண்டாம் ஞாயிற்றில் நாம் ஏற்றும் திரி 'நம்பிக்கை' என்ற மதிப்பீட்டைக் குறிக்கிறது. நற்செய்தியின் தொடக்கமாக இருப்பது நம்பிக்கை.  
எப்படி?  
இன்றைய முதல் வாசகத்தின் பின்புலம் பாபிலோனிய அடிமைத்தனம். யூதா நாடு நெபுகத்னேசர் மன்னன் காலத்தில் அடிமைப்படுத்தப்பட்டு எருசலேம் மக்கள் அனைவரும் பாபிலோனியாவுக்கு நாடுகடத்தப்படுகின்றனர். 'எல்லாம் முடிந்துவிட்டது. இனி ஒன்றுமில்லை. அரசன் இல்லை. மண் இல்லை. நாடு இல்லை. ஆலயம் இல்லை. திருச்சட்டம் இல்லை' என புலம்பியவர்களைப் பார்த்து, 'ஆறுதல் கூறுங்கள் ... என் மக்களுக்கு கனிமொழி கூறுங்கள்' என்கிறார் ஆண்டவராகிய கடவுள். மேலும், ஆண்டவரின் மாட்சி வெளிப்படுவதற்கான வேலைகளையும் முடுக்கிவிடுகின்றார் இறைவாக்கினர்.  
'பாலை நிலம்,' 'பாழ்நிலம்,' 'பள்ளத்தாக்கு,' 'மலை-குன்று,' 'கோணலானது,' 'கரடுமுரடானவை' என ஆறுவகை சீரமைப்புக்களைப் பதிவு செய்கின்றார் இறைவாக்கினர் எசாயா. இந்த ஆறு இடங்களும் உருவாகக் காரணம் எருசலேமைச் சூழ்ந்திருந்த போர்மேகம். எங்கும் போர் நடந்து கொண்டிருந்ததால் 'பாலை நிலத்தில்' பாதை மறைந்து போய் கிடந்தது. மேய்ச்சல் நிலம் பாழ்நிலம் ஆனது. போர்களில் ஒளிந்து கொள்வதற்கா பள்ளங்கள் தோண்டப்பட்டதால் ஆங்காங்கே செயற்கை பள்ளத்தாக்குகள் இருந்தன. மலை மற்றும் குன்றுகள் மக்கள் ஒளிந்து கொண்டு தாக்கும், போரிலிருந்து தப்பிக்கும் அரண்களாக செயல்பட்டன. வேகமாக செல்ல வேண்டும் என்ற அவசரத்தில் நிறைய கோணல் மாணல் சாலைகள் உருவாகின. எங்கும் நிலையான அமைதி இல்லாததால் சாலைகள் சீரமைக்கப்படாமல் குண்டுங் குழியுமாய் கரடு முரடாய் இருந்தன. மேலும், தொடர்ந்துவரும் 'ஆயன்-ஆடு' உருவகங்கள் பின்புலத்தில் பார்த்தால் இந்த ஆறுமே ஆடுகள் மேய்வதற்கு எதிராக உள்ள இடங்கள். மேற்காணும் இடங்களில் அல்லது இடங்களால் ஆடுகள் காணாமல்போகும், வழிதவறும், காயங்கள் ஏற்படும் வாய்ப்புக்கள் நிறைய உண்டு.   இந்த இடத்தில் 'சீயோனே, நற்செய்தி தருபவளே,' 'எருசலேமே, நற்செய்தி உரைப்பவளே' என எருசலேமை இளநங்கையாக உருவகம் செய்து 'நற்செய்தியை' பறைசாற்றுகிறார் இறைவாக்கினர். இந்த நற்செய்தியைத் தரும் அரசன் யார் என்றும், அவர் என்ன செய்வார் என்றும் தொடர்ந்து அவரே சொல்கின்றார்:   'ஆயனைப் போல தம் தந்தையை அவர் மேய்ப்பார். 
ஆட்டுக்குட்டிகளைத் தம் கையால் ஒன்று சேர்ப்பார்.  அவற்றைத் தம் தோளில் தூக்கிச் சுமப்பார். 
சினையாடுகளைக் கவனத்துடன் நடத்திச் செல்வார்.'   'இனி தங்களுக்கு ஒன்றுமே இல்லை. எல்லாம் அழிந்துவிட்டது' என்று எண்ணியவர்களின் வாழ்க்கையில், 'இன்னும் நிறைய இருக்கிறது' என்று வாழ்க்கையின் கதவுகளைத் திறந்துவிடுகின்றார் கடவுள்.
ஆக, நற்செய்தியின் தொடக்கமாக நம்பிக்கை இருக்கிறது.   இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில் (காண். 2 பேதுரு 3:8-14) ஆண்டவரின் இரண்டாம் வருகை பற்றிப் பதிவு செய்கின்ற பேதுரு அந்த நாளில் 'புதிய விண்ணகம் மற்றும் புதிய மண்ணகம் மலரும்' என்றும், இந்த நாளுக்கான தயாரிப்பாக மக்கள் 'மாசுமறுவற்றவர்களாய், நல்லுறவு கொண்டவர்களாய் விளங்கவும் வேண்டும்' என்கிறார்.   இன்றைய நற்செய்தி வாசகத்தை முதல் வாசகத்தின் தொடர்ச்சியாக வரைகின்றார் மாற்கு. மலாக்கி இறைவாக்கினர் மற்றும் எசாயா இறைவாக்கினரின் உருவகங்களை எடுத்து திருமுழுக்கு யோவானுக்குப் பொருத்துகின்றார்: 'தூதன்,' 'குரல்,' 'வழி,' 'பாதை.'   ஆக, நற்செய்தியின் தொடக்கமாக இருப்பது ஆயத்தம் அல்லது தயாரிப்பு. அந்த தயாரிப்பு பாலைநிலங்களில் நடந்தேறுகிறது. அந்த தயாரிப்பை செய்பவர் திருமுழுக்கு யோவான். அவரிடம் சென்றவர்கள் தங்கள் பாவங்களை அறிக்கையிட்டு திருமுழுக்கு பெற்றுவந்தனர். இந்த நிகழ்வு முழுக்க முழுக்க பாலைவனத்தில் நடந்தேறியது என்பதைக் குறிக்கவே நற்செய்தியாளர், 'ஒட்டக முடி ஆடை,' 'தோல் கச்சை,' வெட்டுக்கிளி,' 'காட்டுத்தேன்' போன்ற அடையாளங்களையும் பயன்படுத்துகின்றார். மேலும், தனக்குப்பின் வருபவரின் பண்புகளையும் பட்டியலிடுகின்றார் மாற்கு.   நம்பிக்கை கொண்ட ஒருவரே ஆயத்தம் அல்லது தயாரிப்பு செய்ய முடியும்.   இன்றைய இறைவாக்கு வழிபாடு நமக்கும் தரும் பாடங்கள் எவை?  
1. நம் கண்களையும் தாண்டிய நிகழ்வு ஒன்று உண்டு  நம்பிக்கைக்குப் பல நேரங்களில் தடையாக இருப்பது நம் கண்கள். நாம் காண்பது மட்டுமே உண்மை என்று நினைத்துக்கொண்டு, நம் எண்ணங்களுக்கு நம் பார்வை அல்லது காட்சியால் குறுகலான ஃப்ரேம் ஒன்றை நாம் ஏற்படுத்திவிடுகிறோம். ஆனால், கண்களின் காட்சிகளையும் கடந்த நிகழ்வுகள் நம் வாழ்வில் உண்டு. பாபிலோனிய அடிமைத்தனத்தில் சிக்குண்ட இஸ்ரயேல் மக்கள் கஷ்டப்பட்டதும் இந்தப் பார்வைக் குறைபாடால்தான். அவர்களின் பார்வையை அகலமாக்குகின்றார் கடவுள்.  இயேசுவின் வருகை அல்லது பிறப்பு செய்த மிகப்பெரிய காரியம் இதுதான். நம் கண்களைத் திறந்துவிட்டது. கடவுளை அப்பா என்றழைக்கவும், ஒருவர் மற்றவரை சகோதரர், சகோதரி என்று ஏற்று அன்பு செய்யவும் நம்மைத் தூண்டியது. இயேசுவின் இறையரசு போதனையே மக்களை தங்கள் எண்ணங்களை விரிவடையச் செய்யும் போதனைதான். இத்திருவருகைக்காலத்தில் இந்த எண்ணத்தை நம் மனத்தில் பதிய வைப்போம். நாம் காணும் அனைத்தையும் தாண்டிய வாழ்க்கை அல்லது எதார்த்தம் அல்லது நிகழ்வு உண்டு.  
2. நற்செய்தி  நற்செய்தி என்பது 'சொல்லும், செயலும் இணைந்திருக்கும் நிலை' என்று மேலே கண்டோம். இந்த வரையறையின்படி பார்த்தால் கடவுளின் செய்தி மட்டுமே இன்று நற்செய்தியாக இருக்கிறது. நம் சமூக, அரசியல், பொருளாதார, தகவல் தொழில்நுட்ப வாழ்வில் நாம் பேசும், பரிமாறும் பல வார்த்தைகள் வெறும் வார்த்தைகளாகவே நின்றுவிடுகின்றன. அவைகள் செயல்களாக மாற்றம் பெறத் தவறிவிடுகின்றன. இன்று நான் உரைப்பது நிறைவேறாமல் போவதற்கு தடையாக இருப்பது எது? எனக்கு நானே கொடுக்கும் சின்ன சின்ன வாக்குறுதிகள்கூட பல நேரங்களில் நற்செய்தியாக மாறுவதில்லை. இதற்குக் காரணம் என்ன? என்னுடைய சோம்பலா? அல்லது பின்னால் பார்த்துக்கொள்ளலாம் என்று மேலோட்டமான போக்கா? 
 3. கடவுளின் மகனாகிய இயேசு கிறிஸ்து  இயேசு யார் என்பதை இரண்டு அடைமொழிகளால் சொல்லிவிடுகின்றார் மாற்கு: 'கடவுளின் மகன்,' 'கிறிஸ்து.' இந்த இரண்டு வார்த்தைகளை தன் நற்செய்தி நூலில் விரிவாக்கம் செய்து எழுதுகின்றார் மாற்கு. இன்று நாம் தயாரிக்கும் கிறிஸ்து பிறப்பு கொண்டாட்டங்களின் பலூன், நட்சத்திரம், விளக்குகள், குடில்கள், பாடும் கேரல்கள் நடுவில் என் இயேசு யார்? என்று என்னால் வரையறுக்க முடியுமா? எனக்கும் அவருக்கும் உள்ள உறவை நான் எந்த வார்த்தைகளைக் கொண்டு வரையறை செய்வேன்? அவர் என்னுள் ஏற்படுத்தும் மாற்றம் என்ன?  திருமுழுக்கு யோவான் இயேசுவை 'தன்னைவிட வலிமைமிக்கவர்' என்றும், 'தூய ஆவியால் திருமுழுக்கு கொடுப்பவர்' என்றும் வரையறுக்கின்றார். என் வரையறை என்ன? 
 4. சிறுநுகர் வாழ்வு  இன்று வாழ்வியல் மேலாண்மையில் அதிகம் பேசப்படும் வார்த்தை 'மினிமலிஸ்ட் லிவ்விங்'. அதாவது குறைவானவற்றைக் கொண்டு நிறைவாக வாழ்வது. திருமுழுக்கு யோவானின் வாழ்க்கை முறை நமக்குச் சவாலாக இருக்கின்றது: 'ஒட்டக முடி ஆடை, தோல் கச்சை, வெட்டுக்கிளி, காட்டுத்தேன்'. இந்த நான்கையும் நாம் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பது பொருள் அல்ல. மாறாக, தன்னை அறிந்த ஒரு வாழ்வு. தன்னை அறிந்த ஒருவர், தன்னிலே கட்டின்மை அல்லது விடுதலை பெற்ற ஒருவர் தன் அடையாளங்களைத் தன் ஆடையோடும், தன் உணவோடும் இணைத்துக்கொள்வதில்லை. 'உணவைவிட உடலும், உடையைவிட உயிரும்' என்று இயேசு சொல்வதன் பொருள் இதுவே. அதாவது, வாழ்வில் எல்லாமே இரண்டு கோடுகள். ஒரு கோட்டைவிட மற்ற கோடு சிறியதாக வேண்டுமென்றால் ஒரு கோட்டை நீட்டிவிட வேண்டும். தனக்கு தன் தயாரிப்பு பணி என்ற கோடு பெரியதாக இருந்ததால் திருமுழுக்கு யோவான் தன் உடை மற்றும் உணவு என்ற கோட்டைக் குறுக்கிக் கொண்டார்.
 இந்த கிறிஸ்து பிறப்புக் காலம் என் வாழ்வில் சிறுநுகர் பண்பை வளர்த்தால் நலம். தன் மகனுக்காக மாட மாளிகை கட்டவில்லை கடவுள். மாறாக, ஏற்கனவே இருக்கின்ற மாட்டுத் தொழுவம் ஒன்றை அப்படியே எடுத்துப் பயன்படுத்திக்கொண்டார். இதுதான் சிறுநுகர் வாழ்வு. இன்று நாம் பயன்படுத்தும் சிறிய குண்டூசியிலிருந்து மேலே அனுப்பும் விண்கலம் வரை நாம் இந்தப் பூமியைச் சுரண்டிச் செய்தவைதாம். சுரண்டிக்கொண்டே, வாங்கிக்கொண்டே, குவித்துக்கொண்டே இருப்பதைக் கொஞ்சம் நிறுத்தி இன்னும் கொஞ்சம் இரசிக்கவும், வாழவும் அழைப்பு விடுக்கின்றார் திருமுழுக்கு யோவான்.  
5. மாசுமறுவற்றவர்களாய், நல்லுறவு கொண்டவர்களாய்  உரோமையின் பேதுரு பசிலிக்காவின் 'பியத்தா' (வியாகுல மாதா) சிலையை வடிக்கின்ற மைக்கேலாஞ்சலோ அன்னை மரியாளின் முகத்தை அழகான இளமையான முகமாக வடிக்கின்றார். இதற்கான காரணம் கேட்டபோது 'மாசில்லாத இடத்தில் நோயும், முதுமையும், இறப்பும் இல்லை. அங்கே வளமையும், இளமையும், அழகுமே இருக்கும்' என பதில் தருகிறார்.  பாலைவனம், பாழ்நிலம், பள்ளத்தாக்கு, மலை-குன்று, கோணலானவை இவை அனைத்தும் நம் உறவு நிலைகளின் உருவகங்களாகக்கூட இருக்கலாம். இவற்றை சரி செய்யவும் இன்றைய நாள் நமக்கு அழைப்பு விடுக்கிறது. 
 இறுதியாக,   நம்பிக்கை என்று நாம் இன்று ஏற்றும் மெழுகுதிரி நற்செய்தியின் தொடக்கமாகட்டும் நம் வாழ்வில். அந்த திரியின் ஒளியில் நாமும் ஒளிர்வோம் நற்செய்தியாக!